Czy pomerańczyki mają włosy czy sierść?

Pomerańczyki – rasa psów toy najbardziej rozpoznawalna po długiej, gęstej sierści, zazwyczaj jasnobrązowej z białymi lub ciemnobrązowymi plamami. Pomsy (krótsza nazwa) pochodzą od większego niemieckiego spitza. Mniejsze pomerańczyki upopularniły się po królowej Wiktorii. Niektórzy właściciele wciąż zastanawiają się, czy sierść to włosy, czy futro. Badanie obu pojęć daje odpowiedź.

Skład chemiczny

Na poziomie chemicznym nie ma różnicy między włosami a sierścią – oba z keratiny (białko). Grubość, długość, wzory wzrostu zależą od gatunku i genetyki, a nie od różnicy włos/sierść. Długość sierści pomerańczyka to kwestia genetyki, a nie typu pokrycia.

Główna różnica

Jedyna identyfikowalna różnica: obecność łusek (dander). Łuski to drobne cząsteczki naskórka i tłuszczu zaklęte pod sierścią u psów/kotów – alergia u niektórych. Włosy mogą dawać łupież (seborreję), ale nie łusek. Choć chemicznie to samo, sierść pomerańczyka produkuje łuski – więc to futro, nie włosy.

Co więcej, gęstość sierści pomerańczyka czyni go szczególnie złym wyborem dla alergików. Łuski małe – w powietrzu przez godziny, przylegają do ubrań, mebli, dywanów, gromadząc się miesiącami. Kontrola: nie pozwalaj psu na łóżka/meble, oczyszczacz powietrza, codzienne odkurzanie, regularne mycie (szampony anty-łusek).

Sierść pomerańczyka

Pomerańczyki mają dwie warstwy futra: długą, puszystą, miękką i krótszą podsierzcz. Warstwy nie są odrębne, ale przeplatają się jak u fryzury warstwowej. Szczeniaki linieją zewnętrzną warstwę i ewentualnie fragmenty podsierści między 3. a 7. miesiącem. Do 9–11 miesięcy długa, puszysta sierść powinna odrosnąć.

Utrata sierści (Black Skin Disease)

Rzadko pomerańczyki chorują na Severe Hair Loss Syndrome (Black Skin Disease). Głównie samce. Rozpoznawalne: sierść szczeniaka bez długich włosów zewnętrznych. Sierść szczeniaka wolno linieje, ale po odpadnięciu nie rośnie z powrotem. Może wystąpić później – normalna sierść stopniowo rzadnieje. Zazwyczaj od tyłu uda i pośladków w górę. Genetyczne – jeśli u rodziców, może wystąpić u potomstwa.