Buldog i shar-pei to dwie unikalne rasy, każda z własnymi cechami. Choć dzielą pewne atrybuty, bardziej je rozdzielają historie i charakterystyki. Krótki, gruby buldog pochodzi z Anglii i ringu walk psów, średniej wielkości, długonogi shar-pei z starożytnych Chin.
Historia buldoga
Buldog wyhodowano w Anglii do bull-baitingu (napast na byka) – stąd nazwa. Praktyka wymagała agresji i uporstwa, cech wyeliminowanych po zakazie walk psów. Entuzjaści zachowali rasę, ceniąc fizyczne cechy. Dzięki kilku Anglikom psy przerodziły się z wściekłych w przyjazne i zdolne do rozwoju.
Historia shar-pei
Shar-pei to starożytna rasa, pochodząca z dynastii Han w Południowych Chinach. Nazwa albo do sierści – „szorstka sierść”. Wiele informacji zgubiono przez wojny i politykę – zniszczono archiwa, rasa zagrożona wzrostem Chińskiej Republiki Ludowej. Psy cel eliminacji, populacje drastycznie spadły w miastach. Lat 70. odrodziło interes, rejestry znowu uznają shar-pei.
Cechy buldoga
Buldogie: kłębine, masywne budowa, nisko nad ziemią. Masywne głowy z krótkimi nosami. Sierść krótka, łatwa w pielęgnacji, wiele kolorów. Bryndowe, piebald, jednolite czerwone, fawn, żółte – popularne i pożądane. Choć pierwotnie wściekłe do walk, dzisiejszy buldog to jedna z najbardziej przyjaznych ras. Łagodne, wiązują relacje z rodziną, ochronne wobec ludzi. Ogólnie: spokojne, przyjazne, wytrzymałe, ale uparte i posiadaczcze.
Cechy shar-pei
Shar-pei rozpoznawalne po luźnej skórze i obfitych zmarszczkach. Sierść unikalna – faktura papieru ściernego, tylko jednolite kolory. Pies średniej wielkości, kwadratowy profil, gruba głowa proporcjonalna do ciała. „Hipopotamski” pysk – unikalna cecha, jedyna rasa z tym. Język niebieski lub czarny – cecha wspólna tylko z chow-chowem.