Mastify i bullmastify mają wiele wspólnego: duży rozmiar, chęć posłuszeństwa i naturalną tendencję do tworzenia silnej wiązki z opiekunami. Różnią się jednak cechami takimi jak pochodzenie rasy, kolor i długość sierści oraz oczekiwana długość życia. Ważne jest rozważenie wszystkich cech rasy przed decyzją o przyjęciu psa do domu.
Początki ras mastif i bullmastif
Mastif, nazywany też mastifem angielskim, to rasa o historii sięgającej czasów Julii Cezara. Według AKC Cezar podziwiał zdolność psów do walki z Brytyjczykami i wprowadził je do Rzymu, sprawiając, by brały udział w walkach z bykami i gladiatorami. Wieki później Anglie używały rasy jako strażników od wilków. Ich groźny rozmiar i odważny portament czyniły je idealnymi do ochrony ludzi. Mastif trafił do USA w XVII w. II wojna światowa drastycznie zmniejszyła populację w Europie, później mastify z USA przywróciły rasę w Anglii.
Bullmastif pochodzi z lat 1860. Znowu w Anglii hodowano je jako strażników i psy polowe. Są krzyżówką mastifa i buldoga. Hodowcy celowali w połączenie siły i rozmiaru buldoga z usposobieniem mastifa. Zgodnie z AKC prawdziwe bullmastify to 60% mastifa i 40% buldoga.
Różnice w rozmiarze
Ze względu na pochodzenie buldogowe, bullmastif jest nieco niższy od mastifa. Zgodnie z AKC bullmastif ma 61–68 cm w kłębie. Mastif: 68–76 cm w zależności od płci. Mastify są nieco cięższe – średnio 72 kg vs 50–59 kg u bullmastifa. Bullmastif wygląda nieco bardziej kompaktowo.
Różnice w kolorystyce
Mastify mają sierść średniej długości w kolorach: lawonowy, morelowy lub bryndzowy. Uszy powinny być ciemne i krótkie w porównaniu do głowy. Pysk jest ciemny, najlepiej czarny. Bullmastify mają nieco krótszą sierść w kolorach: czerwony, lawonowy, bryndzowy. Uszy średniej długości, ciemne. Pysk również ciemny.
Inne różnice
Obie rasy dobrze reagują na trening, ale bullmastif może potrzebować nieco ścislejszego treningu z powodu częściowo buldogowego temperamentu. Bullmastify rioją i śliną, mastify nie. Życiowość mastifa: 10–12 lat, bullmastifa: poniżej 10 lat.