Wstęp
Mastify – duże psy domowe. 20+ uznanych ras. Podobny rozmiar/postawa, różne kolory/wzory. Tylko angielski mastif nazywany po prostu „mastif” przez AKC. Trzy warianty kolorystyczne + charakterystyczne znaki na twarzy.
Znaki na głowie (Maska)
Wszystkie czystorasowe mastify mają czarną maskę (AKC): ciemna sierść na pysku i nosie. Bliżej czerni = lepiej. Uszy i okolice oczu też ciemne. Mniej widoczne u bryndzistych i niektórych nieangielskich (np. neapolitański). Brak u argentyńskiego, francuskiego, brazylijskiego mastifa.
Abrykós (Apricot)
Jeden z 3 kolorów. Rudobrązowy, pomarańczowy lub brązowozółty. Całe ciało poza czarnymi partiami głowy. Może być biała plama na klatce – u dobrze hodowanych mała.
Fawn
Podobny do abrykosu, jaśniejszy. Rudawy lub brązowozółty. Też u hiszpańskich mastifów, bulmastifów, amerykańskich mastifów.
Bryndza (Brindle)
Wzór: jasna baza + ciemny wierzch w pasmach/świrlach. U dobrych mastifów baza: abrykós lub fawn. Ciemne (najlepiej czarne) pasma wszędzie. Może dominować, by pies wyglądał prawie czarny. Bryndza = baza obecna, niezależnie od nasycenia ciemnego.
Wady kolorystyczne
Pies nieczystoraso / źle hodowany – wady w kolorystyce. Więcej niż mała plama na klatce = słaba hodowla. Inne białe znaki = wada. Brak ciemnych znaków na głowie lub zbyt jasne = słaba hodowla. Nie znaczy, że pies nie będzie dobrym towarzyszem. Po prostu nie pies wystawowy.