Indyjski mastif (bully kutta) – definicja i charakterystyka

Indyjski mastif to rasa występująca na Bliskim Wschodzie i w Azji Zachodniej, zwłaszcza w Pakistanie i Indiach. Oficjalna nazwa: bully kutta, znany też jako sindhi mastif (Pakistan) lub alangu mastif (Indie). Duży rozmiar czyni go psem rolniczym na wiejskich farmach.

Wygląd

Indyjskie mastify: czerwone lub ciemnobrązowe z czarnymi pyskami. Skóra pyszczka luźna, dająca charakterystyczne zmarszczki mastifów. Dorosły samiec: ok. 76–84 cm wysokości. Suki niższe: 68–76 cm. Samce do 90 kg (200 funtów). Ogony zwarte w czubek. Ciało dobrze umięśnione z widoczną definicją mięśni.

Historia

Pochodzenie w okolicy Pendżabu w Indiach. Pierwotnie używane w grach polowych, ale psy szybko przyłapały do marszów wojennych ze względu na postawę i agresję. Historycy uważają, że rasa debiutowała ok. 400 r. p.n.e.

Temperament

Indyjskie mastify bardzo agresywne; mają instynkty ochronne i gryzą innych psów/ludzi, gdy czują zagrożenie. Jeśli wytrenowane od wczesności, mogą stać się bezpieczne dla właściciela i pełnić funkcję strażnika.

Walki psów

Agresywna natura zachęca do użytku jako ochrony. Jednak indyjskie mastify są nadużywane w kręgach walk psów w Indiach i Pakistanie. Właściciele poddrażniają psy do walki – walczą do śmierci jednego lub przerwania przez właściciela. Choć nielegalne w obu krajach, walki psów powszechne na wsi, gdzie hodowcy trenują szczeniaki do tego celu.