Historia
Bulmastif to stosunkowo nowa odmiana jednego z masywnych angielskich rodzimych psów. Został uznany do konkursów w Anglii w 1924 roku i dziewięć lat później przez American Kennel Club. Bulmastify są członkami grupy psów roboczych AKC. Standard rasy bulmastif został ostatecznie ustalony w lutym 1992 roku.
Opis
Samce bulmastifów dorastają do 63,5–68,5 cm w kłębie i ważą do 60 kg. Sucki są mniejsze: 61–66 cm w kłębie i wadze do 54 kg. Rasa ma duże, potężne, dobrze proporcjonalne ciało notoowane za siłę, szybkość i wytrzymałość. Ma dużą głowę z czujną i ekspresywną twarzą, krótkim focie i wiszącymi, trójkątnymi uszami. Luźna skóra wokół głowy daje mocno policyjny wygląd. Jego długi ogon jest grubszy u podstawy niż na końcu, stopniowo się zwężając w punkcie.
Sierść i kolor
Sierść bulmastifa jest krótka i szorsta, co czyni ją łatwą do pielęgnacji i wymagającą tylko okazjonalnego szczotkowania. Nie linieje nadmiernie, o ile jest regularnie szczotkowana i myta. Kolory sierści to czerwony, łososiowy lub bryndlowy; mają tendencję do bycia jednolitymi – co jest preferowane na wystawach. Historycznie ciemniejszy odcień bryndlowy był preferowany, ponieważ te psy były mniej widoczne w nocy podczas polowania na braconierów.
Temperament
Bulmastify to łagodne giganty, choć mogą nie być odpowiednie wokół młodszych dzieci, które mogłyby zostać przypadkowo zrzucone. Mają zrównoważony, miłujący charakter i wysokie poczucie lojalności. Bulmastif to inteligentna rasa, szybki uczeń, łatwy do treningu. Jest nieco bardziej uparty niż mastif, ale stanowczy trening i pozytywna socjalizacja pomagają rozwijać dobrze zaokrąglonego, dobrze wychowanego psa. Jako pies stróżowy, jest zazwyczaj nieustraszony i chroni rodzinę i mienie swoim życiem, jeśli to konieczne.