Włoski mastif (cane corso) wyhodowano jako osobisty pies strażniczy i towarzysz polowania na niebezpieczną zwierzynę (dzik). Hiszpański mastif to klasyczny pies stróż bydła. Podobieństwa między włoskim i hiszpańskim mastiffem będą daleko większe niż różnice. Obie wielkie, potężne rasy wielkiego wieku, hodowane na fizyczną odważność i agresję – wymagają miłujących, sumiennych właścicieli. Obie rasy uznane przez FCI i UKC.
Rejestr rasowy
Cane corso uznany przez AKC – czystorasoowe psy mogą być rejestrowane. Hiszpański mastif – rasa starożytna, ale AKC uznaje tylko w Foundation Stock Service (FSS) – usługa rejestru rzadkich ras. Cel FSS: utrwalenie rzadkich ras, ewentualna konkurencja w AKC (towarzyszenie, posłuszeństwo, pasterstwo). Stan na 2011: hiszpańscy mastify nie startują w wydarzeniach AKC.
Rozmiar
Obie duże, ale hiszpańscy mastify – BARDZO duże. Cane corso samiec do 70 cm (27,5 cala) w kłębie, suka do 66 cm (26 cali). Hiszpański mastif: suka preferowana 75 cm (29,5 cala), samiec 80 cm (31,5 cala). Brak górnego limitu wysokości dla hiszpańskiego mastifa.
Głowa
Obie duże, potężne głowy. Ale włoski ma suchą, bardziej elegancką głowę. Standard AKC cane corso: skóra głowy „twarda i gładka”. Standard UKC hiszpańskiego mastifa: „górna warga w dużej mierze zakrywa dolną”. Nałożone wargi (flews) luźne – hiszpański mastif mokronosy, silnie ślinia.
Sierść i kolorystyka
Cane corso: krótka, gładka sierść z lekką podsierzczą. Kolory: czarny, wszystkie odcienie szarości, czerwone, fawn. Białe oznaczenia: tylko plama na podbródku, gardle, klatce, z pięt, końcówkach palców. Bryndowanie akceptowalne; czarno-rudobrązowe oznakowania (jak u rottweilera) = dyskwalifikacja. Hiszpański mastif: luźna skóra, podwójna podgródka, dłuższa sierść z wyraźniejszą podsierzczą. Standard UKC: kolor „bez znaczenia”. Ale prymitywne kolory (maskowanie w krajobrazie) – „kolor wilka”, „kolor jelenia” – wzmiankowane.
Ogólne wrażenie
Cane corso: mniejszy, lżejszy, bardziej elegancki – wrażenie siły połączonej z zwinnością i prędkością. Hiszpański mastif: znacznie większy, groźny przeciwnik, ale nawet suki nie osiągają czystej atletyzności cane corso. Choć nie brzydka rasa, nie da się opisać jako elegancję.