Parson Russell terier, po raz pierwszy uznany w połowie XIX wieku, to mały, często czysto biały terier, oryginalnie hodowany do polowania i sportu. W USA błędnie nazwano go Jack Russell terierem. Choć Parson Russell teriery i Jack Russell teriery mają podobieństwa, wykazują też zauważalne różnice, zarówno w wyglądzie, jak i usposobieniu.
Cechy Parson Russell Teriera
Parson Russell teriery hodowano oryginalnie do polowania. Zgodnie z oryginalnymi hodowcami, stoją 12–14 cali (30–35 cm) wysokości. Ich wzrost i długie nogi pozwalają im łatwo pościgać lisy i inną zwierzynę. Ich futro jest proste, grube i ma gładki wygląd. Parson Russell Teriery znane są z odwagi, ale też tendencji do bycia bardzo ostrożnymi. Choć hodowani do przyjmowania rozkazów, Parson Russell teriery są też niezależne i potrafią działać same, używając tylko sprytu i instynktu.
Rev. John Russell
Parson Russell terier nazywa się na cześć wybitnego i znany britańskiego łowcy, Rev. Johna Russella, zmarłego w 1883 r. Russell i jego współpracownicy rozwijali głównie białe Parson Russell teriery. Niektórzy inni hodowani przez Russella byli białe z rudymi lub czarnymi plamami na ogonie lub głowie. Russell pomógł stworzyć Kennel Club w Anglii w 1873 r. i zaczął sędziować teriery rok później. Kiedy Russell zmarł, był powszechnie znany jako „ojciec drastowłosego fox teriera”.
Jack Russell Terier
Termin „Jack Russell terier” używano tylko w USA. Parson Russell teriery zaimportowane z Anglii zostały nieprawidłowo oznakowane jako Jack Russell teriery, ale, co zaskakujące, nazwa została. Wiele terierów sklasyfikowanych w tej grupie ledwo przypominało teriery reverenda Russella. Większość terierów w USA na końcu XIX wieku nie była ściśle hodowana. Często były długie, krótkonożne, miały drobne kości i były nieprzewidywalne – cechy w ostrym kontraście do Parson Russell teriera.
Parson Russell i Jack Russell teriery
W USA urzędowe, regulowane standardy dla Jack Russell teriera ustalono w 1904 r. i dalsze egzekwowanie nastąpiło, gdy Arthur Heinemann stworzył Parson Jack Russell Terrier Club w 1914 r. Nowo nazwane Jack Russell teriery w tym momencie miały 14 cali wysokości i przypominały, ale nie zgadzały się z tymi samymi terierami hodowanymi przez reverenda Russella. Mimo całej kontrowersji wokół nazwy, American Kennel Club jednogłośnie zezwolił Jack Russell terierowi na wpis do swojej bazy 1 listopada 1997 r. Ta nazwa objęła teriery, które i miały, i nie miały cech terierów reverenda Russella. Później nazwa „Parson Russell terier” została odrodzona, by dać specjalne uznanie terierom spełniającym wszystkie kwalifikacje terierów oryginalnie hodowanych przez Rev. Johna Russella. Pod nowym standardem, Jack Russell teriery sklasyfikowano jako teriery przypominające prawdziwe Parson Russell teriery, ale nie spełniające wszystkich kwalifikacji.