Różnice między iryskim a amerykańskim terierem pszenicznym

Miękkosierści terier pszeniczny to średniej wielkości terier o temperamencie nieco innym niż większość terierów. Te psy są znacznie mniej agresywne od typowego teriera, choć wciąż bardzo energiczne i aktywne. Są też wysoce inteligentne i zdolne do wykonywania większej liczby zadań niż wiele terierów. Rasa sięga co najmniej 200 lat w Irlandii i uważana była za psa zwykłego człowieka – zdolnego do zwalczania szkodników, pasterstwa owiec i pełnienia funkcji strażaka.

Różnice

Iryski i amerykański terier pszeniczny to dwa warianty tej samej rasy, oficjalnie zwanej miękkosierści terierem pszenicznym. Oba typy mają korzenie w Irlandii, ale z czasem odseparowały się, by dzisiaj większość znawców uważa je za wyraźnie odrębne. Jedyna prawdziwa różnica dotyczy wyglądu sierści, ale jest na tyle istotna, by stanowić punkt sporu wśród hodowców.

Iryski terier pszeniczny

Iryski terier pszeniczny posiada starszy, tradycyjny typ sierści. Jego włosy są miękkie, wolno rosnące i nie mają tendencji do splecania i filcowania. Sierść pada falami od ciała i nie wystaje z grzbietu ani boków. Zazwyczaj pies ma jednolity kolor – bogate złocisto-pszeniczne, choć na pysku i uszach może pojawić się odrobina szarości lub ciemnoniebieskiego.

Amerykański terier pszeniczny

Amerykański terier pszeniczny ma znacznie grubsze futro niż typ iryski. Sierść wystaje od ciała, dając psu puchaty wygląd "pluszakowego misia". Nie jest tak błyszcząca jak iryska, choć dzieli ten sam złoty kolor nadający rasie nazwę. Psy tego typu często mają dużo ciemnych włosów na twarzy i uszach, które pozostają do końca życia.

Uwagi praktyczne

Standard rasy nie rozróżnia wariantu amerykańskiego i iryskiego miękkosierści teriera pszenicznego. Według przyjętego standardu poprawny jest futer iryski, ale wiele psów o futerze amerykańskim wygrywa na wystawach mimo to. Ważnym kryterium dla osoby szukającej szczeniaka jako towarzysza jest nakład pracy pielęgnacyjnej. Futer amerykański rośnie szybko i wymaga częstej pielęgnacji i ogólnego strzyżenia, podczas gdy futer iryski rośnie wolniej i nie wymaga kompletnego strzyżenia ciała.