Pochodzenie
Tibetańskie teriery były oryginalnie trzymane przez tibetańskie mnichów, którzy uważali je za przynoszące szczęście i odmawiali ich sprzedaży, dawając je tylko jako prezenty. W rzeczywistości nie są one spokrewnione z innymi terierami, ale otrzymały etykietę teriera ze względu na swój rozmiar, gdy zostały sprowadzone do Anglii w latach 20. XX wieku. Miękkosierskie wheaten teriery pochodzą z Irlandii i są spokrewnione z kerry blue terierami i irlandzkimi terierami.
Wygląd i rozmiar
Tibetańskie teriery występują w kolorach białym, czarnym i złotym lub ich mieszankach, podczas gdy wheaten teriery występują tylko w odcieniach od bledobezowego do złotego. Podczas gdy tibetański zawsze ma ciemnobrązowe oczy, oczy wheatena są rumianowato-brązowe, średniobrązowe, a nawet w odcieniach żółtych. Ucha tibetańskiego wiszą jak firanki przy głowie, a uszy wheatena składają się do przodu i są na wysokości czaszki. Wheaten terier jest większy, mierzy 45–50 cm wysokości i waży 16–20 kg, podczas gdy tibetański terier mierzy 35–43 cm i waży 8–14 kg.
Dyspozycja
Tibetańskie teriery są uważane za „duże psy w ciałach małych psów”. Choć są zabawne, atletyczne i zwinne, są też naturalnie spokojne, łagodne i relaksujące, według Tibetańskiego Klubu Terierów Ameryki. Wheaten teriery to również aktywne, żywe psy, ale znane są z bycia znacznie bardziej ekstrawertycznymi, skaczą i lizują ludzi, by pokazać swoją dominację. Wymagają znacznie twardszego podejścia ze strony właścicieli niż tibetańskie. Codzienne spacery i czas zabawy są żywotne dla obu, ale tibetański chętniej będzie leniwiec na kanapie z właścicielem w czasie wolnym.
Futro
Oba psy wymagają intensywnej pielęgnacji długiego futra. Tibetańskie teriery mają podwójne futro, więc są uważane za „nie liniejące” i trzeba je szczotkować co dwa-trzy dni, by usunąć luźne włosy i zapobiegać skółkom. Wheaten teriery mają pojedyncze, falowane futra, które wymagają codziennego grzebienia zamiast szczotkowania, by nadać im naturalny, pluszowy wygląd.