Jako członkowie rodziny Felidae, puma i gepard dzielą wiele cech dużych kotów: podobne rysy twarzy z wąsami, mięsożerność. Mimo podobieństw, różnią się kolorystyką, rozmiarem, występowaniem, zdolnościami fizycznymi i nawykami żywieniowymi.
Cechy fizyczne
Główna różnica: kolor i wzór. Puma – jednolity beige/brąz. Gepard – czarne plamy na całym ciele, kilka czarnych pierścieni na końcu ogona. Rozmiar: pumy większe. Średnia waga dorosłej pumy: 52–73 kg. Gepardy: 36–64 kg.
Siedlisko
Oprócz zoo, pumy i gepardy żyją na przeciwnych półkulach. Pumy – półkula zachodnia: od Andów w Ameryce Południowej po prowincje Kanady. W USA – głównie dziczna część zachodnia. Gepardy – sawany Afryki i mała populacja na Bliskim Wschodzie.
Zdolności fizyczne
Różne techniki polowania i siedliska kształtują zdolności. Puma – większa, silne tyłe nogi – skacze wysoko i w bok. Ma wsuwane pazury – wspina na drzewa. Gepard – bardziej aerodynamiczny, najszybszy ssak lądowy – sprint do 120 km/h. Nie ma wsuniętych pazurów – nie wspina wysoko na drzewa.
Nawyki żywieniowe
Obydwa mięsożercy, ale inna strategia. Pumy (Ameryki) polują świadomie od zmierzchu do świtu, stalkują ofiarę do godziny. Jedzą: jeleń,łoś, moose, jeż, królik – przez kilka dni. Gepardy (Afryka) polują sprintem wczesnym rankiem/wieczorem: antylopy, zebry, zając. Jeśli nie złapią szybko – rezygnują. Po złapaniu jedzą prędko, by inne drapieżniki nie ukradły posiłku.