Bezpieczeństwo i komfort koni zależą od jakości uprząży. Główna różnica: uprząż pojedyncza (single) do jednego konia, uprząż zespołowa (team) do dwóch i więcej. Wybór zależy od liczby koni w zespole.
Uprząż pojedyncza (Single Harness)
Składa się z: nauczu zaprzęgowego (driving bridle), obcisła (collar), podogonnika (crupper) i opaski biodrowej (breeching). Naucz zaprzęgowy podobny do jeździeckiego: korona, pasek czołowy, policzki, podbródek – trzymają naucz na głowie. Dodatkowo buckle na trensę i zapinki (winkers) przykrywające oczy. Obcisło dla uprząży pojedynczej to poduszkowane urządzenie wokół szyi, by koń swobodnie ciągnął wóz. Różni się od obcisła zespołowego brakiem pierścieni D (D-rings) do zamocowania hamulców (hames).
Uprząż zespołowa (Team Harness)
Też ma naucz, obcisło, breeching, crupper. Obcisło zespołowe ma pierścienie D i zamawia hamule (hames) – dwa pasy drewniane z przodu, przejmujące całe naciąg i rozdzielające go równo na konie. Podobnie jak pojedyncza, łączy się z linkami (traces) do ładunku. Trzymają je pasy grzbietowe (back bands) i podbródki (girths) z przełącznikami (terrets) na uzdę. Crupper to poduszkowane pętle wokół ogonów, zapobiegające przesuwaniu uprząży do przodu, przymocowane paskami tylnymi. Uprząż zespołową często można przerobić na pojedynczą, ale odwrotnie nie zawsze.
Uprząż zespołu prowadzącego lub środkowego (Lead / Swing Team Harness)
Zespół prowadzący (lead) to para koni z przodu, średni (swing) – pośrodku (przy 4 lub 6 koniach). Różni się od zwykłej uprząży zespołowej brakiem opaski biodrowej (breeching). Breeching hamuje wóz – montuje się go tylko na „wheelers” (parze najbliżej wozu). Zespoły prowadzące i środkowe nie mogą hamować wozu, więc nie mają breechingu.