Opos to torbacz – rodzi żywe, niedojrzałe młode i nosi je w torbie jako część ciąży. Jeden z niewielu torbaczy w Ameryce Północnej. Samotnik, wszystkożerny, preferuje padlinę. Wędruje w poszukiwaniu jedzenia. Większość ssaków ma cechy wizualne różniące płcie – oposy nie są wyjątkiem.
Cechy płciowe
Jak kangur, matka oposa nosi młode w torbie Główna różnica: różne narządy rozrodcze. Samica ma macicę i marsupium (torbę). W przeciwieństwie do prawdziwych ssaków plazentowych, ma prostą plazentę i polega na torbie i cycach do dojrzewania młodych po opuszczeniu macicy. Samiec ma penisa do nawadniania jajek samicy.
Wielkość ciała
U wielu ssaków samce mają cechy do rywalizacji o dominację i reprodukcję. Samiec oposa ma większe ciało i jest cięższy od samicy. Nie da się jednak określić płci tylko po wielkości – możesz trafić na dużą, zdrową samicę.
Cechy twarzy
Jak pies, samiec oposa ma mocne kły. Twarde, mocne kły ważne w obronie terytorium i poszukiwaniu partnera. Samiec ma kły znacznie większe od samicy. Samica ma wyrazistszy węch – rozpoznaje zapach poszczególnych samców na przedmiotach, które dotknęli.
Dźwięki
Opos ma krótki żywot dla ssaka – 2-4 lata. By dożyć 4 lata, musi używać zębów i obrony. Gdy zagrożeni, samce ryczą. Samice też ryczą, ale nie tak głośno, głęboko ani często. Opsy wydają też dźwięk klaskania (smacking) przy poszukiwaniu partnera. Samce inicjują, samice mogą powtarzać, by pokazać zainteresowanie reprodukcją.