Mimo że wszystkie psy mają wspólne korzenie, każda rasa ma swoją unikalną historię powstania. Papillon to jedna z najstarszych ras psów w zapisanej historii. Ten mały pies, znany również jako spaniel karlikowy lub zabawkowy, niesie ze sobą wiele opowieści o swoich początkach.
Wczesne papillony
Pochodzenie papillona zależy od źródła. Niektórzy eksperci uważają, że pies wywodzi się z Chin lub Włoch, inni wskazują na Hiszpanię. Jego popularność zaczęła się jednak we Francji. Pies pojawia się w historii gdzieś między XIII a XV wiekiem. Był popularny u królewskich dworów w wielu krajach europejskich. Ludwik XIV znany był z częstego sprowadzania tych psów z Hiszpanii podczas swojej panowania. Istnieje też plotka, że Maria Antonina posiadała jednego i zabrała go ze sobą na'échafaud.
Uszy papillona
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech papillona są jego duże uszy. Choć pies w swoich wczesnych latach był znany jako spaniel karlikowy lub zabawkowy ze względu na swoje przodki, Francuzoi zmienili nazwę rasy na papillon ze względu na uszy. Słowo "papillon" po francusku oznacza motyla, którego uszy psa podobno przypominają. W dawnych latach uszy psa były postawione pionowo, co jeszcze bardziej przypominało skrzydła motyla. Z biegiem lat rasa uległa zmianie – uszy zaczęły leżeć płasko. Obecnie można spotkać papillony zarówno z uszami postawanymi pionowo, jak i leżącymi. Niektóre organizacje, takie jak Międzynarodowa Federacja Kinologiczna (FCI), klasyfikują psy z uszami postawanymi jako papillony, a te z uszami leżącymi – jako faleń.
Sztuka i papillony
Rasa papillon jest łatwa do śledzenia przez historyków dzięki swoim obrazom w sztuce krajów europejskich. Artyści we Włoszech często uwzględniali tę rasę w swoich obrazach i gobelinach. Papillon to pies towarzyszący, często przebywający z właścicielem. Dlatego, gdy artysta malował właściciela, pies stawał się częścią obrazu. Różnice w rasie są widoczne w tych dziełach sztuki.
Papillony w Ameryce
Mimo że popularność papillonów kwitła w Europie przez wieki, rasa nie pojawiła się w Ameryce do roku 1900. American Kennel Club zaczął rejestrować rasę około 1915 roku; jednak rasa nie miała mistrza AKC przez wiele lat. Pierwszy mistrzowski papillon urodził się w 1922 roku. Klub Papillon Ameryki powstał później, w 1935 roku, co oznaczało szersze uznanie rasy. Popularność rasy rosła w Stanach Zjednoczonych ze względu na jej zdolność do walki z problemem szczurów.