Pierwszy boston terier pojawił się w 1870 r. jako potomstwo buldoga i białego angielskiego teriera. Rasa szybko zyskała popularność, a w 1879 r. nazwano ją oficjalnym psem stanu Massachusetts. American Kennel Club uznał tę rasę w 1893 r., ogłaszając, że to pierwsza w pełni amerykańska rasa.
Cechy fizyczne
Boston teriery to psy średniej wielkości, zazwyczaj ważące 15–25 funtów (7–11 kg), z kompaktową budową i proporcjami kwadratowatymi, dającymi im wygląd siły i zwinności. Kwadratowa głowa rasy jest czysta i płaska na górze, z krótkim pyszczkiem, a szeroko rozstawione okrągłe oczy pokazują czujność i inteligencję. Te psy mają krótkie futra w kolorach czarnym, seal (fokowym) lub pasmowym, wszystkie z białymi znakami, w tym charakterystycznym białym pasmem na twarzy.
Usposobienie
Według AKC, oryginalni hodowcy dążyli do stworzenia nowej rasy na walki psów, ale dziś boston teriery znane są z łagodnego usposobienia. Są wysoce inteligentne i łatwe w treningu, dwie cechy, które sumują się do dobrego wyboru psa towarzyszącego i domowego. Dodatkowo, boston teriery są wśród ras robiących imię jako psy terapeutyczne w domach opieki i szpitalach. W domu kwitną w bliskiej interakcji z właścicielami. Jeśli zostawiane na zewnątrz same lub izolowane większość czasu, chrapną i stają się bardzo nieszczęśliwe. Właściciele pracujący z boston terierami w aktywnościach jak agility lub flyball są nagradzani bliskimi więziami ze swoimi szczęśliwymi psami.
Potrzeby odżywcze
Zdrowe boston teriery wymagają tylko umiarkowanej ilości codziennej opieki. W kwestii jedzenia, dobrze radzą sobie na diecie małych do średnich kroczków (kibble), samych lub zmieszanych z małą ilością karmy wilgotnej. Małe kawałki jedzenia są zachęcane dla tej rasy, bo ich krótkie pyszcze, podwypukłe szczęki i wydłużone miękkie podniebienie mogą prowadzić do zadławiania się na większych kęsach. Karma z wysokim poziomem kukurydzy lub soi może zwiększać wzdęcia, powszechne u boston terierów.
Codzienna opieka
Boston teriery to psy aktywne. Lubią codzienne wyjście na zewnątrz: spacer, zabawa lub sesję treningową. Pielęgnacja krótkiego futra tej rasy zajmuje zaledwie kilka minut czesania co dzień lub dwa, z dłuższą sesją co tydzień na ewentualne czyszczenie i strzyżenie, wraz z ogólną inspekcją, skupiając się na uszach i oczach psa.
Problemy zdrowotne
Choć średnia długość życia boston terierów to 10–14 lat, są pewne specyficzne dla rasy problemy zdrowotne, które mogą sprawiać kłopoty osobnemu psu. Twarz teriera, z wciśniętym nosem i krótkim pyszczkiem, może tworzyć trudności oddychania i powodować ciągłe duszności. Bostonie są też poddani wyższej stopniowo chorobom serca psich, wypadnięciu rótulek i padaczce. Ich oczy są narażone na dziedziczone jaskrę i zaćmę, a także na odrażenia rogówki spowodowane wystającą pozycją oczu w twarzy.