Większość psów ma różowe języki. Niektóre rodzą się z ciemnymi plamami (czarne, niebieskie, fioletowe, szare). Kilka ras ma w pełni czarne języki. Jeśli język psa zaczyna się barwić w trakcie życia – konsultacja weterynaryjna.
Chow Chow
Słyną z czarnego języka. Czasem w pełni czarny, niebiesko-czarny, fioletowo-czarny. Kojotowate, 20–32 kg. Gęste, długie futer, ogromne grzywy za głową → wygląd lwa. Mit: chow chow = zły pies. Fakt: dobrze wychowani, dobrzy z dziećmi. Dominujący wobec psów i ludzi – trening posłuszeństwa konieczny.
Szara Pei
Język błękitno-czarny. Niektóre ciemniejsze, inne jaśniejsze. Często rodzą się z różowym językiem → ściemnia w pierwszych tygodniach. Rozpoznawalne: zmarszczona skóra (twarz, szyja) – higiena fałd konieczna (bakterie → infekcje). Duże, 18–25 kg. Lojalni, afektujący, inteligentni, dominujący, odważni.
Eurazjer
Niemcy 1940 – pies sanecznik. Język ciemny, zazwyczaj błękitno-czarny. Do 32 kg, szorstkie futer. Uszy stojące, pyszczuk zwarty jak owczarek niemiecki. Dobry strażnik, nieagresywny. Ostrożny wobec obcych (szczeka, nie atakuje). Niezależny, miły, łagodny, społeczny w rodzinie.