Boksers amerykański vs niemiecki

Boksers zyskały popularność w USA po II wojnie światowej – wracający żołnierze przynieśli je do domu. Krzyżówki buldoga angielskiego i wyginąłego bullenbeisera. Psy średniej wielkości, per AKC 2009 – 6. najpopularniejsza rasa w USA. Nazwa od nawyków używania przednich łap w zabawie/walce.

Wygląd

Średniej wielkości. Niemiecki samiec: 66–71 cm, 29,5–41 kg. Niemiecka samica: 61–66 cm, 27–38,5 kg. Amerykański: nieco mniejszy – samce 58,5–63,5 cm, samice 54,5–59,5 cm. Obie rasy: futra fwfne lub bryzowane. Białe znaki = „flashy”, ale >1/3 futra = dyskwalifikacja na wystawach. Białe boksersy: skłonne do oparzeń, raka skóry, utraty słuchu. Dolna szczęka cięższa, wystaje. Szerokie klatki, szerokie czaszki.

Usposobienie

Często psy strażnicze, ale obie rasy: bardzo zabawne, energetyczne, podwójne role – psy rodzinne. Cierpliwe z dziećmi, choć ekscytacja może przypadkowo zranić małe dziecko. Przyjazne, ale wiele nie dogadaje się z małymi psami/kotami. Naturalnie podejrzliwe wobec obcych, przyjazne przy uczciwym podejściu. Wymagają ścisłego treningu posłuszeństwa od wczesności – inaczej nie do opanowania.

Dieta

W przeciwieństwie do wielu psów, boksersy potrafią samokontrolować jedzenie – zostawiają jedzenie, jeśli nie głodni. Obie rasy: ryzyko dysplazji biodrowej – karma dla dużych psów (choć technicznie średnie). Woda świeża zawsze dostępna.

Ruch

Niemiecki boksersy podejrzewani o pochodzenie z tybetańskiego psa bojowego. Reputacja grozy zniesiona – teraz łagodni, przyjacielscy gdy nie prowokowani, ale energetyczni – długie codzienne spacery. Bez tego – niepokój, niszczenie (frustrujące, drogie). Nie do mieszkań. Idealny dom: dobrze ogrodzony podwórko do ruchu samodzielnego.

Funkcje

Doskonale psy strażnicze rodzinne. Niemieccy boksersy: policyjne K9, dodatkowe bezpieczeństwo – nawiązanie do ról wojennych w Niemczech. Amerykańscy – też strażnicy, ale częściej psy rodzinne (zachowują radość szczeniaka do dorosłości, bardziej uparciuchy).