Pies jadalny
Nazwy: Chinese Sailor Dog, Chinese Edible Dog. Tradycja i praktyka: na chińskich kupieckich statkach – polowanie na szczury. Gdy szczury skończyły się – pies zjedzony jako delikatność przez oficerów (Stanley Coren, „Why We Love the Dogs We Do”).
Pochodzenie
Bezwłosy poza łapami, głową, ogonem. Nazwy: Chinese Hairless, Chinese Ship Dog, Chinese Royal Hairless, Pyramid/Giza Hairless (Egipt), South African Hairless, Turkish Hairless. Dokładne pochodzenie nieznane – podobne psy w portach odwiedzanych przez chińskich żeglarzy. Prawdopodobnie ewolucja z afrykańskiego psa bezwłosego, zaniesiony do Chin przez żeglarzy.
Uznanie rasy
Pierwsze wystąpienie w Anglii w pokazie zoologicznym. AKC: w europejskiej sztuce z połowy XIX w. Pierwsza wystawa na Zachodzie 1885, pierwszy klub w USA 1979, pełne uznanie AKC 1991 (marka Iams).
Słynny fan
Popularność w USA dzięki zaangażowaniu jednostek. Ida Garrett – popularyzacja psów bezwłosych. Gypsy Rose Lee (słynna stripteaseuse) – hodowczyni, publicznie z psami, dążyła do uznania rasy u urzędników i polityków. Anekdot: gubernator stanu kupił Chochoła, by zrobić zdjęcie z Lee (Coren).
Certyfikacja
Lee Weston (BarkBytes.com): amerykańska rejestracja w latach 50. – American Hairless Dog Club. 1979 – American Chinese Crested Club (grupa lobbyingu). Działalność do dziś.