Bernard górski (Bernese Mountain Dog) to typ szwajcarskiego psa górskiego. Długa, jedwabista czarna sierść z plamami rdzy i białymi. Rasa zwinna, zwrotna, inteligentna. Wybitna historia hodowlana jako pies farmowy – idealna do posłuszeństwa, tropienia, pasienia i ciągnięcia wózków.
Pochodzenie rasy
Nazwa od kantonu Bern w Szwajcarii. Po szwajcarsku: Berner Sennenhund. Wedle AKC, przodkowie przywiezieni przez rzymskich legionistów wświęcające Szwajcarię. Rzymianie używali ich do strzeżenia i pchania stad bydła.
Praca w Szwajcarii
Po upadzie Rzymu rasa rozkwitła w Szwajcarii. Doskonałe w pracy ciągowej (draft) i drovingu – ciągnęły wózki, pilnowały bydła. Rolnicy też: strażnicy i towarzysze myśliwskie. Niestety, koniec XIX w. – krzyżowania sprawiły, że bernard górski był praktycznie nie do odróżnienia od innych szwajcarskich psów górskich.
Ożywienie rasy
1892 r. szwajcarski hodowca Franz Schertenleib wznowił czystą hodowlę. Potomstwo popularne u rolników i fani. Wystawy w Szwajcarii pierwsza dekada XX w. Pierwszy klub rasy 1907 r. 1926 r. farmer Isaac Scheiss przywoził pierwszą parę do USA.
Uznanie AKC
AKC uznał bernarda górskiego jako odrębną rasę w 1937 r. Dziś szeroko wystawiany na AKC – długa sierść i trójkolorowe plamy wyróżniają go z tłumu. Czystorasowy: czarny nos, ciemnobrązowe oczy.