Miniaturowy Jamnik – odważny towarzysz podróży, nie „kanapowy” pies
Według statystyk AKC z 2009 r. jamnik to jedna z najpopularniejszych ras w USA. Sprytny, odważny, wytrzymały – świetny towarzysz podróży, ale nie myl go z leniwcem. Zawsze gotowy do zabawy i codziennej dawki ruchu na świeżym powietrzu.
Historia
Pochodzenie: Niemcy XVII w. Długie, niskie ciała idealne do polowania na i pod ziemią. Nazwa „Dachshund” = „pies na borsuki”. AKC uznał rasę w 1885 r. (grupa gonczy). Miniaturowy wyhodowano z standardowego, by polować na mniejsze zwierzynę (króliki).
Wygląd
Niski, wydłużone ciało, krótkie nogi. Gładka, elastyczna sylwetka bez zmarszczek. Mimo kształtu – zwinny. Ciemne, migdałowate oczy, długie, wiszące uszy, wyrazisty grzbiet nosa. Ogon długi, prosty, spiczasty. Trzy rodzaje futra: gładkie, drsnowłosowe, długowłosowe. Kolory jednolite: czarny, czerwony, brązowy, kremowy, szary, ciemnobrązowy. Wielokolorowe: czarno-czerwony, brązowo-kremowy, czerwono-czarny, brydłaste, marmurowe. Włosy krótkie (poza długowłosowym). Idealna waga ≤ 5 kg.
Charakter
Zabawna, miła, adaptacyjna. Inteligentna, ale wymaga właściciela dającego fermą, łagodną prowadzą (Dog Breed Info Center). Bez autorytetu – problemy behawioralne: strzeżenie zasobów, lęk rozdzielenia. Przy dobrej prowadzącej – dobrze z dziećmi starszymi. Ekstremalnie lojalny, ale dystansowany do obcych – dobry strażak.
Problemy zdrowotne
Główne: kręgosłup. Skłonność do uszkodzeń dysków (krótka klatka piersiowa, długi kręgosłup). Choroby serca, cukrzyca. Życiodługowość ok. 16 lat.
Potrzeby
Noszenie z podporą ciała, bez skakania z mebli (ochrona kręgosłupa). Kontrola wagi – każdy kilogram obciąża kręgosłup. Uwaga i zabawy – nudzi się łatwo, co prowadzi do niszczenia (gryzienie). Lubi dwór – spacery + bieganie i kopanie w ogrodzeniu. Pielęgnowanie minimalne: regularne czesanie.