Rak u białych Labradorów – ryzyko i prewencja

Rak skóry u białych Labradorów – groźne zagrożenie wymagające prewencji

Jak u ludzi, rak u psów = niekontrolowany wzrost komórek. Nowotworowe komórki powstają, gdy DNA psa uszkodzone. Organizmy często naprawiają DNA, w raku – nie. Psy chorują na wiele typów raków. U białych Labradorów, jak u innych jasnoskórych psów – rak skóry główny problem.

Występowanie

Ryzyko rośnie z wiekiem – rak przyczyna nr 1 śmierci psów >10 lat. U białych Labradorów najczęstszy rak skóry. Jak u ludzi: jasne futro/skóra -> większa wrażliwość na UV. Długotrwałe, niechronione nasłonecznienie -> rak skóry. Labrador = pies aktywny, kocha outdoors -> duża dawka UV w życiu.

Prewencja

Klucz: **ochrona przed słońcem**. Na spacer: krem z filtrą **dla psów**. Ludzkie kremy – chemia szkodliwa po zelidzeniu (psy się lizają). Ważne: krem wodoodporny – Labrador = pies wodny, skoczy do wody.

Czynniki ryzyka

Kolor sam = wykładniczo wyższe ryzyko. Ale: pies w średnim/wysokim wieku -> jeszcze większe ryzyko. Czuwaj, gdy biały Lab w podeszłym wieku.

Objawy

Guzek w/ pod skórą, rana nie gojąca się. Dyskomfort/świąd w konkretnym miejscu – wczesny rak. Poczerwienienie, łuskanie -> też sygnał.

Diagnoza i leczenie

Weterynarz podejrzewa rak -> badania: morfologia, biopsje. Leczenie: chemoterapia, radioterapia, kriochirurgia. Ale większość Labradorów w wieku senioralnym przy chorobie -> weterynarz może zaproponować zrezygnowanie z leczenia (ból, dyskomfort) i skupić się na jakości życia w ostatnich miesiącach/latach.