Yorkshire terrier (york) to jedna z najmniejszych ras. Psy na kolana popularne na i poza ringiem wystawowym. Znane z długiego, prostego futra – wiele yorków nosi kokardę/zaszczepkę, by futro nie wpadło do oczu. Yorki lubią być w centrum uwagi i ze względu na mały rozmiar właściciele noszą je w torebkach.
Historia
Korzenie w Leeds, Manchester, Yorkshire (Anglia) w połowie XIX w. Rewolucja przemysłowa sprowadziła tkaczy ze Szkocji na północ Anglii. Ich psy (prawdopodobnie teriery szkockie) skrzyżowały się z lokalnymi – nowa rasa. Pierwotnie: Broken Haired Scotch Terriers. Zadanie: redukcja gryzoniów. Typ rasy zdefiniował Huddersfield Ben – udany ratter i pies wystawowy, urodzony 1865, „ojciec rasy”.
Wygląd
Malutki pies z długim, jedwabistym futrem sięgającym podłogi (chyba skróconego). Szczeniaki: czarne z pomarańczowymi znakami. Kolor zmienia się z dojrzewaniem – dorosły: stalowo-niebieski i brązowy, wariacje dyskwalifikują z wystaw. Niebieskie futro jako płaszcz na grzbiecie, brązowe pod spodem. Yorki trzymają głowy wyżej, uszy stojące. AKC: dorośli 4–7 funtów (1,8–3,2 kg).
Temperament
Niezwiązane, obserwacyjne, energetyczne psy towarzyszące. Lubią eksplorować, bawić się, mieć wyłączną uwagę. Inteligentne, uparte – pozytywne wzmocnienie i chwała kluczowe do treningu. Zawsze czujni – doskonali stróże. Cierpią na lęk rozdzielności przy odejściu właścicieli.
Uwagi
Znaczne potrzeby pielęgnacji. Codzienne czesanie – błyszczące, gładkie, niesplątane. Uszy/oczy codziennie, zęby regularnie – zapobieganie problemom dentystycznym. Uporczywi szczekacze i kopacze. Najlepiej w klimacie umiarkowanym, bez małych dzieci.
Zdrowie
Kości kruche, problemy dentystyczne i stawowe. Dobra odżywka z suchą karmą (kibble) – nie miękką – zapobiega problemom. Ryzyko hipoglikemii – groźnej, jeśli nie złapana. Zdrowy york żyje 14–16 lat.