Małtańczyk bierze nazwę z wyspy Malta, gdzie po raz pierwszy uznano za rasę. Członek grupy toy – najmniejsze psy. Przy dobrej wychowie – świetny pies rodzinnny, ale muszą być dobrze wychowani.
Historia
Rasa starożytna, spory o pochodzenie. Niektórzy: spitz z Szwajcarii, inni: Azja, krewny terriera tybetańskiego. Archeolodzy: obraz maltańczyka w Grecji ok. 500 p.n.e. Nazwa podobna w literaturze greckiej/rzymskiej. W XVII/XVIII w. hodowla zbyt mala -> rasa prawie zaginęła. Krzyżówki z pudlami i spanielami -> dzisiejszy maltańczyk. AKC 1964 r.
Cechy
Futro jednowarstwowe, białe/kość słoniowa. Rozszczepione na środku, spływa po bokach, dotyka podłogi. Ogon zakręcony nad grzbiet. Mało lnie – dobry dla alergików. Dłuższy niż wysoki: 8–10 cali (20–25 cm), 6,5–9 funtów (3–4 kg). Długość życia 15–18 lat.
Temperament
Ożywiony, łagodny, lubi bawić, ale da znać o obcym u drzwiach. Kocha podobać panu, idealnie: na kolanach. Dogadaje się z dziećmi i zwierzętami. Pokaż, że Ty jesteś liderem stada. Wada: trudne uczystwo do toalety.
Opieka
Jak każdy długowłosy pies – codzienne czesanie. Miękka szczotka. Brak podfutra ochronnego. Oczy codziennie – wycieraj, by nie zabarwiały futra. Wokół pyska po posiłkach. Częste kąpiele lub suchy szampon. Regularne wizyty u fryzjera.
Problemy
Opalenie na rozdzieleniu futra, skłonność: skóra, oddech, trawienie, oczy, zęby. Źle znoszą upały, ale łatwo wychłodzenie. Unikaj przeciągów, zwłaszcza po kąpieli. Najlepiej w domu przy skrajnej pogodzie – trening na gazecie niemal konieczny.