Choroby skóry u huskiego syberyjskiego

Choroby skóry u huskiego syberyjskiego

Husky syberyjski to jedna z najstarszych ras psów na świecie i, mimo wplemionowania, jest zazwyczaj zdrowy. Jednak niektóre osobniki mają genetyczną predyspozycję do problemów z wchłanianiem cynku. Cynk to minerał niezbędny do zdrowia sierści i skóry. Jego niedobór może prowadzić do różnorodnych, choć leczonych, schorzeń skórnych.

Niedobór cynku

Stan ten występuje wyłącznie u psów z dużym udziałem genów huskiego syberyjskiego. Problemy z trawieniem cynku sprawiają, że sierść staje się rzadka, a skóra łuszczy się i jest pęknięta, zwłaszcza na twarzy.

Dysplazja pęcherzyków włosowych

Przyczynia się do wypadania włosów u wielu ras, w tym huskiego syberyjskiego. Prawdopodobnie wynika z wady budowy włosów, szczególnie na tylnych kończynach. Objawy pojawiają się, gdy szczeniak ma 3–4 miesiące i utrzymują się dożywotnio.

Zapalenie gruczołów tłuszczowych (Sebaceus adenitis)

Genetyczna wada gruczołów tłuszczowych skóry występuje u wielu ras, w tym huskiego. Objawami są plamiste wypadanie włosów oraz pogrubiała, łuszcząca się skóra, która po podrażnieniu może wydzielać tłuszcz.

Czerwieniak płytkowaty (Discoid Lupus Erythematosus)

Choroba autoimmunologiczna występująca u kilku ras, w tym huskiego. Czarny nos psa blednie do szarości lub różowości, a następnie pojawiają się krwawiące raany.

Ziarniak eozynofilowy psa (Canine Eosinophilic Granuloma)

Może wystąpić u ras pochodzących z Arktyki, w tym huskiego syberyjskiego. Powoduje małe, podwyższone, żółtawowe guzki na wewnętrznej stronie ud i wokół pyska. Skóra psa jest bardzo świądąca.