Labrador Retriever – lojalny, przyjazny, wszechstronny
Labradory to chyba najpopularniejsza rasa na świecie. Więcej labradorów zarejestrowanych w klubach hodowlanych niż jakiejkolwiek innej rasy. Loialni, przyjazni, wielcy polowcy, świetni psy rodzinne, do treningu jako psy pomocnicze – nie dziwi popularność!
Historia
Pochodzenie: Nowa Fundlandia, koniec XVIII w. Rybacy hodowali i trenowali psy do ciągnięć sieci i łapania uciekających ryb. Czarne sierści, niezwykle lojalni, świetni polowcy. Rasa zmigrowała do Wielkiej Brytanii, gdzie hrabia Malmesbury zmienił nazwę na „Labrador” (1887). Żółte laby pod koniec XIX w. Rejestracja: English Kennel Club 1903, AKC 1917.
Wymiary
- Psy średniej wielkości. Samce w dobrej kondycji: 29–36 kg (65–80 lbs), samice: 25–32 kg (55–70 lbs).
- Standard rasy: samce 57–62 cm (22,5–24,5 cala), samice 54–60 cm (21,5–23,5 cala) w kłowie. Wymogi wystawowe, psy domowe mogą się różnić.
Identyfikacja
- Silnie zbudowani. Krótka sierść, gęsty, wodoodporny podsierzek. Linienie 2x rocznie.
- Szerokie, czyste głowy, długie ogony, zrównoważone ciała.
- Kolory: żółty, czarny, czekoladowy. Mała biała plama na klatce dopuszczalna, inne odmiany niedopuszczalne.
Czynniki ryzyka (zdrowie)
- Genetyczne problemy: dysplazja biodra (najczęstsza) – diagnoza ok. 4–5 mies. Poproś hodowcę o screening.
- Dysplazja łokcia, postępująca atrofia siatkówki (PRA) – częste.
Zalety
- Doskonałe psy rodzinne – przy odpowiednim ruchu: łagodne, dobre maniery, łatwe w treningu.
- Ekstremalnie lojalne, do trenowania jako psy asystujące.
- Mała pielęgnacja – czesanie, okazjonalna kąpiel.
- Bardzo inteligentne, radosne, przyjazne – idealne pupil.
Linie hodowlane
Dwie linie: amerykańska (wyższe, lżejsze) i angielska (niższe, stockier, pełniejsze twarze). Żaden klub hodowlany nie rozróżnia – obie w standardzie. Doświadczeni hodowcy rozróżniają.