Jak rozpoznać bernarda – długowłosy i krótkowłosy typ

Dwa typy futra

Długowłosy: podobny do krótkowłosego, z wyjątkiem futra. Średniej długości, proste do lekko falowane. Nie kręcone ani poszarpańcze. Ogon buszowy z umiarkowanie gęstym futrem.

Potrzebne narzędzia

  • Oko na detale
  • Miłość do psów

Krok 1: Wygląd ogólny i wymiary

Potężna rasa, wysoka sylwetka, silna mięśniowo w każdej części. Potężna głowa, wyrazisty, wyjątkowo inteligentny wyraz twarzy.

Krok 2: Głowa

Potężna, imponująca. Czaszka masywna, szeroka, lekko wygięta. Skóra na czołówce tworzy zmarszczki – widoczne gdy pies czujny. Pysk krótki, nie sięcający. Wysokość pyski u korzenia > długości pyski. Ogromny nos z szerokimi dziurawkami, zawsze czarny. Uszy średnie, wysoko przyczepione. Stają nieco z dala od głowy u podstawy, potem giną na bok. Skrzydło zaokrąglony trójkąt. Oczy skierowane bardziej do przodu, średnie, inteligentne, ciemnobrązowe. Przyjazny wyraz, nieco głęboko usadzone. Ogon wiszący prosto z okazały, długi, ciężki. Potężny, pionowo w dół. Może się zakręcać u końca w ruchu. Samce: min. 69,5 cm (27,5 cala), suki: min. 64,5 cm (25,5 cala).

Krok 3: Futro i kolorystyka

Krótkowłosy: futro gładko przylegające, twarde, ale nie szorste w dotyku. Udzie lekko buszowe. Kolory: biały z czerwieńmi lub czerwień z białymi. Lawowe odmiany – bryzołowe plamy z białymi znakami. Obowiązkowe: biała klatka, białe łapy, biały koniec ogona. Nosowe pasmo, obręcz, plama na karku, płomień mogą być białe.