Jak opiekować się pirenejskim góralem

Strażnik owiec, przyjaciel rodziny

Pies nazwany na szczycie górskiego pasma musi być potężny. Pirenejski góral (Great Pyrenees, po europejsku: Pyrenean Mountain Dog, w skrócie "Pyr") hodowano do strzeżenia stad owiec i chronienia domostw pasterzy przed wilkami i niedźwiedziami. Oprócz instynktu strażniczego cechują go: odwaga, lojalność, delikatność, afekcyjność i oddanie. Tak wyjątkowy pies zasługuje na wyjątkową opiekę.

Kompleksowa opieka – krok po kroku

1. Kastracja/sterylizacja – profilaktyka zdrowotna

Sterylizacja suki przed pierwszą rzną zapobiega rakowi gruczołów piersiowych i infekcjom macicy. Kastracja samca przed 4. r.ż. chroni przed rakiem trądniów, problemami z prostatą i hamuje agresję.

2. Szczepienia i profilaktyka

Aktualne szczepienia, środki na pchły i pasożyty sercowe, regularne wizyty u weterynarza. Miesięczny samokontrola: skóra, oczy, uszy, nos, zęby, dziąsła. Profesjonalne usuwanie kamienia nazębnego zalecane przez weterynarza.

3. Odpowiednia dieta

Wysokiej jakości karma z mięsem jako pierwszym składnikiem, zbilansowana (białko, węglowodany, tłuszcze, włókno, witaminy, minerały) lub dieta domowa. Uwaga: pirenejscy mają niski metabolizm – nadmiar jedzenia to otyłość. Optymalna waga: 38–57 kg (suki lżejsze).

4. Przestrzeń i ruch

Potrzebują ogrodu i regularnego, choć niekoniecznie intensywnego ruchu. Mieszkanie w bloku to zły pomysł – potrzebują przestrzeni.

5. Pielęgnacja podwójnej sierści

Regularne czesanie (częstsze podczas rocznego linu gęstego podsierza). Zewnętrzna warstwa się nie filcuje – pielęgnacja stosunkowo prosta. Kąpiele tylko przy konieczności, rzadko.

6. Trening motywacyjny, nie siła

Piry nie reagują na twarde korekty ani monotonne powtarzanie. Trenuj i socjalizuj jako szczeniaka – dorosłe, silne, silnowolne psy bywają wyzwaniem dla niedoświadczonych. Wielu trafi do schronisk właśnie dlatego.