Pochodzą z Niemiec (psy łowieckie), występują w kolorach: biały, czarny, szary, brzoskwiniawy – nigdy nie wielobarwne. Inteligencja i stylowy wygląd czynią je popularnymi. Mimo to istnieją mit np. że nie lśnią. Pudle lśnią, a ich futer ma specyfikę rasową.
Futer i lśnienie pudli
Pudle są jednokolorowe (single-coated). Nie mają podfutra. Futer to pojedyncze włosy rosnące bez przerwy (jak u ludzi). Lśnią co ok. 21 dni (AllPoodleInfo). W porównaniu do innych ras: martwe włosy rzadko wypadają, a gromadzą się we futrze z powodu kręciości – stąd skłonność do filcowania.
Zmiany futra
W wieku 9–16 miesięcy futer zmienia wygląd. Miękkie włosy szczeniaka zastępowane są szorstkimi, kręcymi – początek dorosłości. W tym okresie codzienne dokładne szczotkowanie konieczne; martwe włosy gromadzą się i filcują.
Specyficzne dla suek problemy z lśnieniem
Suce podlegają gwałtownemu lśnieniu z przyczyn hormonalnych: cykle pługowe (wzrost estrogenu) lub okres popłodowy. Ostre lśnienie może prowadzić do miejscowego lysienia, regeneracja nawet do 4 miesięcy.
Zarządzanie lśnieniem
Pudle wymagają cotygodniowego fryzjerowania i cięcia (lśnienie + ciągły wzrost). Samodzielnie lub u fryzjera. Regularne fryzjerowanie = futer bez filcu, zdrowy, czysty. Aby zmniejszyć lśnienie suki – sterylizuj, jeśli nie planujesz hodowli. Brak pługu = brak wahania hormonów.
Lśnienie pudli a alergie u ludzi
Wiele osób mylnie uważa, że pudle nie lśnią i są hipoalergiczne. Alergie wywołuje białko w łusce (dander) produkowanej przez skórę. Pudle produkują łuskę, ale mniej niż inne psy – stąd opinia o przyjazności dla alergików. Mniejsza ekspozycja na łuskę może dawać słabsze lub brak reakcji. Ale reakcja indywidualna się różni – wrażliwi mogą nadal reagować.