Historia i kontrowersje
Kiedyś wyniki nieregularne, psuici wygląd. Dziś: weterynarze ze specjalistycznym treningiem, robią to głównie z powodów estetycznych, nie użytkowych (np. słuch). AVMA (Am. Weterynaryjna Izba Lekarska) sprzeciwia się przycinaniu z powodów kosmetycznych i zachęca do eliminacji ze standardów rasowych. Zabieg w wieku 6-8 tygodni. Ponowna operacja = ryzyko życia.
Procedura chirurgiczna
- Narkoza, leki przeciwbólowe, antybiotyki, maści.
- Przygotowanie: ogolenie uszu, znakowanie linii cięcia – pomiar musi być idealny, by uszy były symetryczne.
- Cięcie łapki uszna skalpelem, sutura.
- Maść antybiotykowa na szwy – profilaktyka infekcji.
- Trening ustawienia uszu pionowo: od razu po zabiegu bandaż + taśma. Bandaże co kilka dni, taśmowanie trwa po zgojeniu.
Ramy stabilizujące (Racks)
Niektórzy weterynarze stosują ramy (wire) natychmiast po cięciu. Drut ugięty w kształt uciętego ucha, taśmowany do chrzęstu. Taśmowanie = kontrola bólu u szczeniaka. Rama na 2 tygodnie. Źle naklejona = uraz i ból.
Taśmowanie uszu (Ear Taping)
Natychmiast po zabiegu. Bandaż (część taśmowania) przez 10 dni, potem usuwa. Co kilka dni ponowne taśmowanie – trening chrzęstu do pionu. Bez taśmowania ucięte ucho nie stoi. Krytyczne: nie zostawiaj odtaśmowanego uszu >20 min w okresie treningu – chrzęst zakłapie, trening staje się trudny/niemożliwy.
Kubki piankowe
Niektórzy weterynarze taśmują zamknięte piankowe kubki (polistyren ekstruzyjny) do uszu – wzmocnienie pionu. Lekkie, nie haczą się, mniej inwazyjne dla szczeniaka.