Obcinanie uszu (ear cropping) to zabieg kosmetyczny powszechnie stosowany przez hodowców dobermanów, pitbuli, bokserek, schnauzerów i innych ras czystych. Zabieg jest czysto kosmetyczny i nie zmienia funkcji uszu. Style obcinania mogą się różnić w zależności od rasy i celu – np. czy pies będzie wystawiany, czy sprzedawany jako pies domowy.
Procedura dla wszystkich stylów
Wszystkie style obcinania uszu przebiegają podobnie. Uszy szczeniaków obcina się w wieku 8–12 tygodni, a większość hodowców lub weterynarzy odmówi zabiegu u starszych szczeniaków z powodu mniejszej szansy, że uszy postają pionowo po operacji. Po operacji używa się szwów, które zazwyczaj usuwa się po 10 dniach. Aby uszy postały pionowo, hodowcy/właściciele muszą je taśmować zazwyczaj przez min. 2 miesiące, trenując uszy, by się nie zachwiała. Dłużej obcięte uszy wymagają dłuższego taśmowania i mogą wymagać "postingu" – taśmowania pianki lub tekturyk do uszu, by utrzymać je w pozycji pionowej.
Style wg rasy
Różne rasy otrzymują różny stopień obcinania – od bardzo bliskiego do długiego. Psy z zazwyczaj krótszymi stylami to pitbule, boksery, a także małe rasy: boston teriery, schnauzery, miniaturowie pinscherzy. Dobermany i dogi niemieckie zazwyczaj mają najdłuższe style. Czasem dłuższe style, zaczynające od drugiego stawu usza, nazywa się "stylem dobermana", a krótsze, do pierwszego stawu – "stylem rottweilera". Długie style zostawiają ok. 3/4 usza, krótkie – 2/3 lub mniej.
Style wg celu
Hodowcy mogą wybierać różne style w zależności od celu. Choć wszystkie są kosmetyczne, obcinanie uszu u psów wystawowych uważa się za sztukę. Styl wystawowy to najdłuższy i najwęższy styl, wymagający najbardziej uwagi i długiego taśmowania. Psy czystej rasy sprzedawane jako pupile częściej mają styl wojskowy (krótki) lub średni, które obcinają więcej usza, ale wymagają mniej taśmowania i postingu po operacji.
Decyzja o nieobcinaniu
Niektórzy właściciele, zwłaszcza adopcujący szczeniaki ze schroniska, mogą zdecydować się na nieobcinanie uszu, nawet u ras z tradycyjnymi stylami. Nieobcinanie jest często uważane za opcję humanitarną. Jest wadą tylko jeśli właściciel planuje sprzedać psa czystej rasy – psy z obciętymi uszami osiągają wyższą cenę.