Krojenie uszu (ear cropping) to standard u kilku ras. Boksersy, dogi wielkie, dobermany, schnauzery – bez przyciętych uszu nie miałyby wyglądu rasy. Niektórzy właściciele odrzucają to. Jeśli decydujesz się na krojenie, zabieg robi się między 9. a 12. tygodniem życia, zazwyczaj z nocnym pobytem w klinice. Pies będzie cierpieć ból kilka dni i będzie musiał nosić urządzenie trzymające uszy w górze do gojenia i samodzielnego stania.
Badania przedoperacyjne
Zależą od wieku i zdrowia. Młodzi psy do krojenia zazwyczaj zdrowi – tylko morfologia krwi i badanie kału. Weterynarz może zamówić test krzepnięcia dla niektórych ras. Choć rzadko robi się to u starszych psów, jeśli tak – potrzeba morfologii, biochemii, moczu, EKG.
Znieczulenie
Uszy cięte – konieczne znieczulenie: sen, relaksacja mięśni, kontrola bólu. Standardowo: premedykacja (znieczulenie wstępne, lek przeciwbólowy), leki dożylne na bezprzytomność, potem znieczulenie gazowe podczas operacji.
Zabieg
Weterynarz robi cięcie od dołu uszu, przez środek, do czubka. Usuwa zewnętrzną połowę uszu, zostawia trójkąt. Zaszywa lub klei chirurgicznie. Szwy usuwa się po 10–14 dniach. Uszy trzyma się wyprostowane opaskami i urządzeniem na głowie do gojenia i samodzielnego stania.
Opieka pooperacyjna
Szwy usuwa się po 10–14 dniach. Uszy trzyma się wyprostowane opaskami i urządzeniem na głowie do gojenia i samodzielnego stania (6–8 tygodni). Po operacji pies może potrzebować leków przeciwbólowych – przepisze weterynarz. W domu: pilnuj, by pies nie był zbyt aktywny i opaski nie przesuwały się ani nie przeciekały.