Przygotowanie – klucz do sukcesu
Wszystko pod ręką ZANIM włożysz psa do wanny: szampon, odżywka, kubek/telefon do prysznica, suszarka (dla długowłosych), stare ręczniki, mata antypoślizgowa, wata do uszu. Kąpiel w wannie (nie na zewnątrz – pies może uciec). Cel: jak najszybsza, najspokojniejsza kąpiel.
Szczeniaki – szczególna opieka
Szczeniaki (8–14 tyg.) mają nadwrażliwą skórę – nawet szampon do niemowląt drażni. Tylko szampon do szczeniaków! Metoda „stopniowego wchodzenia”: woda do brzucha, polanie grzbietu kubkiem, natychmiastowe wyjęcie, pochwała, ręcznik. Buduje pozytywne skojarzenia.
Kąpiel dorosłego psa
- Przed kąpielią: dokładne czesanie (usuń złoce, martwe włosy).
- Wata do uszu (delikatnie na wstępie, nie wgłąb).
- Woda letnia (37–39°C). Polij od szyi w dół, brzuch na koniec. Głowę zostaw na koniec (mokra głowa = chęć trzepania).
- Szampon: mała ilość, wmasuj w sierść (długowłosowe: ściskaj, nie tnij, by nie złacać).
- Głowa: delikatnie, omijaj oczy/uszy.
- Płukanie: dokładne, do „quietku” na włosach. Resztki szamponu = swędzenie.
- Odżywka (opcjonalnie) – według instrukcji.
- Wyjęcie: ręcznik od razu w wannie (zapobiega kąpaniu łazienki).
- Suszenie: ręcznikami, potem suszarka (CHŁODNY/MIĘKKI strumień, trzymaj z dala).
- Po suszeniu: czesanie.
Jeśli pies boi się wanny
- Ojciec/pomocnik do wnoszenia.
- Smycz na szansie (nie pociągaj siłę).
- Rozmów spokojnym głosem – jak z przyjacielem.
- Nie celuj strumieniem w głowę przy włączaniu wody.
Spokój, rutyna, nagrody – z czasem kąpiel stanie się rutyną, a nie walką.