Łatwo podziwiać efektowy wygląd, drętwy futer i zabawną naturę szkockiego teriera. Ten przybysze ze szkockich Gór ma generalnie dobrą kondycję i żyje 11–13 lat. Możesz dbać o zdrowie swojego Scottiego przez całe życie, dbając o dietę, pielęgnację, ruch i regularne wizyty u weterynarza. W DNA Scottiego kryją się jednak pewne negatywne cechy genetyczne, które mogą predysponować go do określonych chorób.
Skurcz szkockiego teriera (Scottie Cramp)
Skurcz Scottiego objawia się zaburzeniem chodu występującym, gdy pies jest zestresowany lub nadmiernie pobudzony. To w rzeczywistości błędne sygnały z mózgu do mięśni, a nie bolesne skurcze. Objawy pojawiają się wczesnym szczeniątwie i utrzymują się przez całe życie, ale ich intensywność się zmienia. Objawy to: "skrzydlenie" przednich nóg podczas biegania (nogi wywodzą się na bok zamiast do przodu). Pies może robić saltow w tył, jeśli choroba dotyczy tyłnych nóg. Psy zazwyczaj same opracowują sposób radzenia sobie z tym łagodnym stanem, przerywając czynność wywołującą objawy, wedle Klubu Szkockiego Teriera Ameryki.
Choroba von Willebranda
Choroba von Willebranda to dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi, powodujące nietypowe lub obfite krwawienia. Mar Vista Animal Medical Center wskazuje, że Scottie są rasą o wyższym ryzyku tej wady genetycznej. Objawy: mocne krwawienie przy drobnych urazach (np. przycięty paznokieć), obfite krwawienie podczas operacji, krew w moczu. Badanie krwi lub ścianka DNA podczas pierwszej wizyty u weterynarza wykryje, czy pies ma lub przenosi gen. Testy czasu krzepnięcia przed operacjami (np. kastracją) pomagają zdiagnozować lub wykluczyć choroby krzepnięcia.
Craniomandibullar Osteopathy (CMO)
CMO to bolesny stan wynikający z anormalnie szybkiego wzrostu dolnej szczęki. Objawy zazwyczaj zaczynają się między 4. a 7. miesiącem życia. Silnie dotknięci psy często odczuwają silny ból podczas badania jamy ustnej. Pies może odmawiać jedzenia lub być apatyczny z dyskomfortu. Weterynarze często leczą to lekami przeciwzapalnymi lub steroidami. Diagnoza tylko na podstawie zdjęć RTG. Klub Szkockiego Teriera Ameryki zauważa, że objawy CMO zazwyczaj ustępują, gdy szczeniaki dorastają, zostawiając im normalnie wyglądające szczęki i niewielkie, jeśli w ogóle, skutki resztkowe.
Wypadek trzonka kolanowego (Patellar Luxation)
Serwis Pet MD informuje, że Scottie są skłonni do wypadku trzonka kolanowego ("trick knee"). Trzonko kolanowe wysuwa się z miejsca na chwilę, uniemożliwiając wyprostowanie kolana. Jeśli pies biega z chodem "skakającym" lub unosi tylną nogę, weterynarz może podejrzewać ten defect. Przewlekły wypadek sprawia, że pies chodzi z zgiętymi kolanami, co prowadzi do innych bolesnych stanów, w tym zapalenia stawów. Operacja konieczna, jeśli trzonko nie wraca na miejsce lub wielokrotnie wysuwa się.