Sterylizacji i kastracji przypisuje się wiele korzyści: lepsze zdrowie, zmniejszenie zachowań montowania i wędrowania, a także agresji. Badania wielokrotnie wykazały zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki fizyczne obu zabiegów u obu płci. Choć zabiegi te mogą wpływać na zachowania hormonalne, nie gwarantuje to, że pies będzie mniej skłonny do gryzienia po sterylizacji.
Zabiegi sterylizacji i kastracji
Oba zabiegi usuwają psu zdolność do rozmnażania. Sterylizacja suki to duża operacja: otwarcie jamy brzusznej i usunięcie macicy i jajników. Kastracja suka jest mniej inwazyjna: usunięcie trzonków przez cięcie w worku trzonkowym.
Sterylizacja a agresja
Ponieważ sterylizacja usuwa macicę i jajniki, eliminuje też produkcję progesteronu. Według behaviorysty Stana Rawlinsa, progesteron to "naturalny hormon uspokajający i podnoszący serotoninę". Ponieważ te mechanizmy uspokajające są tłumione, sterylizacja może zwiększyć agresję i powodować większą "reaktywność" u suk – np. szczekanie i napady na ludzi i zwierzęta. To z kolei zwiększa ryzyko gryzienia po sterylizacji.
Kastracja a agresja
Większe zmiany behawioralne obserwuje u suków. Usunięcie trzonków obniża testosteron, co zmniejsza potrzebę montowania i znakowania moczem. Obniżony testosteron może zmniejszać agresję między psami (nawet między kastrowanymi a niekastrowanymi). Inne formy agresji nie wydają się być wpływane.
Agresja wobec ludzi i gryzienie
Sterylizacja suk może zwiększać reaktywność, co daje więcej okazji do gryzienia. Kastracja suka nie ma istotnego wpływu na gryzienie, bo gryzienie nie jest zachowaniem hormonalnym. Większość przypadków gryzienia wynika ze strachu i lęku, na które wpływa trening, a nie kastracja. Ogólnie kastracja ma mały wpływ na redukcję agresji. Jeśli pies wykazuje agresję przed kastracją, trening powinien być częścią działań zapobiegających gryzieniu.