Dlaczego pies wymiotuje śluz? Przyczyny, diagnoza i leczenie

Czy wymiotowanie śluzu u psa jest powodem do niepokoju?

Wymiotowanie u psa nie zawsze wskazuje na poważny problem. Zwierzę mogło zjeść za szybko lub wypić zbyt dużo wody tuż po posiłku. Jeśli jednak zauważysz coś niepokojącego – wymioty składają się wyłącznie z śluzu, występują często lub zawierają krew – konieczna jest wizyta u weterynarza. Tylko specjalista może postawić prawidłową diagnozę.

Obserwacja: wymiotowanie czy odstawianie?

Kluczowe jest rozróżnienie między wymiotowaniem a odstawianiem (regurgitacją). Choć brzmią podobnie, to dwa różne procesy. Według Kolegium Weterynaryjnego Uniwersytetu w Waszyngtonie, wymiotowanie to wydostawanie zawartości żołądka i jelit, podczas gdy odstawianie dotyczy materiału zgromadzonego w przełyku. Ponieważ przełyk produkuje śluz, jego obecność sugeruje, że pies faktycznie odstawia. Jeśli substancja jest rzadką, żółtą cieczą, pies prawdopodobnie wymiotuje żółć, a nie odstawia śluz.

Aby ustalić problem, obserwuj zachowanie psa. Jeśli pies ryga i dokłada wysiłek, to wymiotowanie żółci. Jeśli nie ma 거의 żadnego ostrzeżenia, zanim pies wypłucie treść, może to być odstawianie śluzu.

Przyczyny wymiotowania i odstawiania

Przyczyn jest wiele. Choroby układu trawiennego, zatrucia i wrzody mogą prowadzić do wymiotowania żółci. Zgodnie z „Kompletnym podręcznikiem zdrowego psa”, problemy z przełykiem, takie jak rozszerzenie przełyku (megaezofagus), powodują wyrzucanie śluzu. Megaezofagus występuje, gdy mięśnie przełyku nie przesuwają poprawnie pokarmu do żołądka. Wada ta jest dziedziczna, ale może też wyniknąć z uszkodzeń nerwów lub mięśni.

Diagnoza

Aby ustalić przyczynę wyrzucania śluzu, obserwuj zachowanie psa i inne objawy: gorączkę, apatię, biegunkę, brak apetytu. Podaj weterynarzowi wszystkie zauważone symptomy. Lekarz zbadanie psa i przeanalizuje próbkę wymiotu. Materiał o wyższym pH zazwyczaj wskazuje na odstawianie. Inne metody diagnostyczne to endoskopia, rentgen i fluoroskopia.

Leczenie

Leczenie zależy od dokładnej przyczyny, którą może ustalić tylko weterynarz. W przypadku megaezofagu zaleca się zmianę nawyków alimentacyjnych lub operację. Jeśli inna choroba lub uraz przyczynia się do megaezofagu, leczenie tego stanu może poprawić pracę mięśni przełyku.