Instynkt matczy
Większość suek doskonale opiekuje się potomstwem. Od dnia wylotu instynkt każe karmić, czyścić, chronić do odstawienia. Czasem suka porzuca jedno lub więcej szczeniaków. Kilka powodów.
Instynkt ostrzega, gdy coś nie tak. Często u "runta" (najmniejszego z gniazda) – wrodzona choroba lub wada, która doprowadzi do śmierci. Matka odsuwa go od rodzeństwa, nie karmi, nie troszczy. Bułkowanie odrzuconych szczeniaków może je utrzymać na chwilę do wizyty u weterynarza, ale instynkt matki zazwyczaj ma rację – rzadko da się uratować odrzuconego szczeniaka.
Stresujące zakłócenia
Podczas karmienia szczeniaków kluczowe jest ciszę i spokój. Hałas, przerywanie przez ludzi i zwierzęta -> stres. Częste zakłócenia -> suka interpretuje je jako zagrożenie. Może przenieść gniazdo lub porzucić potomstwo. W skrajnym przypadku, by "chronić" przed postrzeganymi niebezpieczeństwami – zaatakować lub zjeść szczeniaki. Spokojne otoczenie to podstawa przeżycia gniazda.
Przyczyny fizjologiczne
Często przy porzuconych szczeniakach występują problemy biologiczne: choroba, niedożywienie, uraz uniemożliwiający karmienie. Hormonalne: niski poziom oksytocyny (hormon stymulujący instynkt opieki). Bez niego suka traci zainteresowanie, porzuca szczeniaki. Problemy fizjologiczne wymagają pilnej interwencji weterynarza dla dobra matki i potomstwa.
Zbyt młode suki
Suka zbyt młoda na gniazdo może nie mieć dojrzałości i instynktów do opieki. Może być nieostrożna, gruba, mało zainteresowana. Może przestać karmić. Właściciele czekający do min. 2 lat życia suki przed wylotem zwiększają szanse na prawidłową opiekę.