Niebieski kolor dobermana to efekt recesywnego genu rozcieńczającego (dilution). Pies musi otrzymać go od obu rodziców. Oprócz standardowych chorób rasy, niebieskie dobermany narażone są na problemy skórne i futrzane.
Problemy ze skórą i futrem
Melanocyty (komórki barwiące) w łebku włosa rozmieszczone są nieregularnie vs czarne/czerwone dobermany. Włos miękki, trudno wyłania się z pęcherzyka → wrastające włosy, infekcje stafylokokowe i bakteryjne.
Alopecja mutantowa barwą (Color Mutant Alopecia)
Choroba genetyczna u niebieskich dobermanów. Szczeniaki rodzą się normalni, ale do 4. msc: skóra łuszcząca, chropawa, futro kruche, suche, rzadkie ("motylkowate"), ryzyko całkowitego wypadnięcia. Trądzikopodobne wybrzuszenia. U niektórych objawy dopiero po latach. Brak leczenia przyczynowego. Tepiele kąpiele, dieta zapobiegająca pogorszeniu.
Niedoczynność tarczycy
Za mało tiroksyny → wpływa na wzrost, metabolizm. Objawy: wypadanie włosów, łupież, rzadkie futro, tłusta skóra, świąd. Często mylona z alopekcją mutantową – konieczny test tarczycy! Leczenie: suplementy hormonu tarczycowego.
Rozciążenie i skręt żołądka (GDV)
Żołądek skręca się, blokując przejście do jelit. Gazy, obrzęk brzucha, ból, zagrożenie życia. Objawy: chodzenie, sialenie, chrapoczenie, nerwowość, nieudolne wymioty, puchnięty brzuch.
Kardiomiopatia
Częstsza u samców 4–6 lat. Serce powiększone, osłabione (lewa komora i przedsionek). Duszność, utrata wagi/apetytu, puchnięty brzuch, kaszel, nietolerancja wysiłku. Nagła śmierć możliwa. Choroba postępująca, śmiertelna.
Przewlekłe zapalenie wątroby
Częstsze u suek. Postępujące zapalenie, grozi śmiercią. Objawy: żółtaczka, wymioty, biegunki, wodobrzuskość, chudnięcie.
Zespół Wobblera
Niestabilność kręgu szyjnego. Słabość, brak koordynacji, dezorientacja. Wiek 3–9 lat. Progresywne. Tyłowe łapy pierwsze. Ból szyi.
Choroba von Willebranda
Genetyczna wada krzepnięcia (brak czynnika). Mała rana = śmierć. Krwawienia: nos, dziąsła, żołądek, jelita, mocz. Dostępne testy nośników.