Gruczoły przyodbytowe psa to małe, sparowane worki zapachowe wewnątrz odbytku. Zostawiają specyficzny zapach na kale, który działa jako znak terytorialny lub komunikacja z innymi psami. Samce i psy ras małych są szczególnie narażone na zatkanie gruczołów. Jeśli nieleczone, zatkane gruczoły mogą doprowadzić do ropnia – stanem bardzo bolesnym dla psa. Istnieje kilka opcji leczenia.
Objawy ropnia
Ponieważ ropień to infekcja, nasila się w czasie. Znajomość objawów pozwala na szybką interwencję. Psy z ropnem gruczołów często przesuwają tył po podłodze lub obsesywnie lizą odbytek (według Foster i Smith). Oddawanie kalu staje się bolesne – pies napina się lub kwiczy. Przy ciężkiej infekcji widać obrzęk, zaczerwienienie lub wydzielinę blisko odbytku. Weterynarz Randy Pitcairn podaje, że najczęstszym objawem jest fałszywy, kalowy zapach.
Drenaż gruczołów
Ropnie powstają tylko przy zatkaniu gruczołów nadmiarem płynu. Podobnie jak u zęba z ropniem, źródło infekcji musi zostać usunięte, by leczenie zadziałało. Poproś weterynarza o wydrenowanie gruczołów – prosta procedura trwająca chwilę. Weterynarz masuje okolice odbytku, by wycisnąć sekret. Przy drobnym ropniu drenaż wystarcza. Przy ciężkim – weterynarz może zrezynować ropień zamiast drenować.
Antybiotyki
Przy ciężkim ropniu lub pękniętym przez skórę weterynarz przepisuje antybiotyki. Kluczowe jest podanie pełnego kuracji – pomijanie dawek prowadzi do odporności bakterii. Zainfekowane gruczoły mogą powodować długotrwałe problemy jelitowe i silne dolegliwości. W rzadkich przypadkach infekcja rozprzestrzenia się na inne obszary ciała.
Usunięcie gruczołów
Niektóre psy są bardziej skłonne do ropni. Większość nigdy nie ma problemów, ale ni szczęśliwcy wymagają opróżniania kilka razy w roku. Wtedy weterynarz może zasugerować usunięcie gruczołów – prosty zabieg zapobiegający problemom. Psy, które przeżyły pęknięcie ropnia, mogą nie nadawać się do operacji, bo usunięcie jest trudniejsze. Podaj weterynarzowi pełną historię problemów z gruczołami przed decyzją o operacji.