Wnętrze ucha psa to ulubione miejsce kleszczy. Różowe mięso = bufet dla kleszcza (pokrewnego pająka). Problem: to jedno z najtrudniejszych miejsc do usunięcia. Czułe, pies nie chce współpracować przy inwazyjnej procedurze.
Wazelina
Nie najszybsze, ale mniej bolesne. Dokładnie pokryj kleszcza wazeliną – blokuje oddech, odczepia od tlenu. Zazwyczaj 30 min. Minus: kleszcz kontynuuje karmienie, dopóki tlen nie minie.
Spirytus salicylowy (izopropylowy)
Topi kleszcza, odciąga tlen. Nie wylewaj do ucha – ciśnienie płynu może pęknąć błonę bębenkową. Lepiej: nawilż gąbkę kosmetyczną spirytusem, aplikuj na kleszcza.
Płynny mydło
Różne mydła płynne (zwłaszcza antybakteryjne) topią kleszcza przy bezpośrednim aplikowaniu. Czasem trwa, by tlen minął. Plus: antybakteryjny składnik natychmiast czysci ucho.
Pinceta
Wazelina, spirytus, mydło zazwyczaj zabijają, ale nie wyciągają. Pinceta = najlepsza. Martwy kleszcz nie zagryzie głębiej przy wyciąganiu. Delikatnie kołysaj w bok, by usta puściły mięso i nie odrywać głowy od ciała.
Żadnych zapałek
Baba babska: paląca zapałka by kleszcz puścił – to mit. Pies i tak nerwowy. Ogień = oparzenie psa i/lub Ciebie.