Osteosarkoma (OSA) = 80% złośliwych nowotworów kości u psów (College of Veterinary Medicine, Uniwersytet Georgia). Szybko rosnąca, niszcząca neoformacja kości. PSA = najczęściej dotykany ssak. OSA czaszki = OSA osiowa (axial), rzadsza.
Przyczyny i rozwój
Kanogeny chemiczne, wrodzone wady kostne (zgojone złamania), ciała obce (płyty metalowe) → rozwój OSA. Rozwój guzków synchronizowany z predyspozycją genetyczną w liniach. Wirusy DNA (polioma, SV-40) i RNA (retrowirusy typu C) indukują OSA. 90% ras dużych/giantskich narażonych (CVM). Wiek: ok. 7,5 r. Ż. Lżejsze przewaga samców, rzadkie u małych ras.
Miejsca pochodzenia
Najczęstsza: przyrostkowa (appendicular) – przednie kończyny (noszą wagę ciała). Rzadsza osiowa (axial): kręgi, żeberka, czaszka. OSA czaszki: czaszkowa skałka, łuk policzkowy, szczęka. Rzadko: jamy nosowe. Często wieloguzkowa (kilka wyraźnych guzków naraz). Osiowa częstsza u suek, średni wiek.
Objawy kliniczne
OSA czaszki: deficyty neurologiczne, silne krwawienia z nosa. Guzki widoczne gołym okiem. Apatię, agresję, drażliwość.
Leczenie
Chemoterapia, chirurgia, radioterapia. Bez leczenia: 2–6 m-cy życia. Amputacja czasem pomaga, ale często tylko zwalnia. Jeśli amputacja udana – chemoterapia przedłuża życie. Amputacja rzadko działa, ale to najlepsza szansa. Psy 7–10 lat – lepsze szanse na dłuższe przeżycie niż młodsi/starsi.