Kiedy szczeniak potrzebuje płynnego pożywienia?
Istnieje wiele sytuacji, w których szczeniak może potrzebować płynnego pożywienia. Sieroty i noworodki, które nie rozwijają się prawidłowo, muszą byc karmione butelką. Chore szczeniaki są szczególnie narażone na odwodnienie i inne choroby. Nigdy nie dawuj szczeniakowi płynnego pożywienia bez konsultacji z weterynarzem – jeśli martwisz się, że szczeniak nie dostaje wystarczająco składników odżywczych, skontaktuj się z weterynarzem natychmiast.
Mleko zastępcze dla szczeniąt
Najczęstsza sytuacja: szczeniak nie dostaje wystarczająco pożywienia od matki. Sieroty i szczeniaki niezdolne do ssania nigdy nie powinny dostawać mleka ludzkiego ani koziego. Należy kupić mleko zastępcze dla szczeniąt (dostępne w sklepach zoologicznych i u weterynarzy). Zazwyczaj karmi się butelką, a bardzo młode szczeniaki – pipetką. Weterynarz ustali dawkę i częstotliwość karmienia.
Suplementacja i wzmocnienie
Niektóre szczeniaki ssą od matki, ale dostają za mało pożywienia – np. są gnębane przez rodzeństwo lub mleko matki ma niedobory. Jeśli szczeniak traci na wadze, jest słaby i apatyczny – natychmiast do weterynarza. Może zalecić wzmocniacz mleka, by szczeniak prawidłowo rosł. Tak jak przy zamiennikach mleka – karmienie butelką lub pipetką.
Płynne diety dla ludzi
Szczeniaki nigdy nie powinny dostawać płynnych zamienników posiłków dla ludzi – nawet krótko. W wyjątkowych przypadkach weterynarz może polecić rozpuszczalnik elektrolitów dla dzieci, ale tylko po konsultacji. Jeśli szczeniak przypadkowo wypije odrobinę takiego preparatu – nie zginie, ale może mieć biegunkę lub zaparcia. Jeśli dolegliwości nie miną po 12 godzinach lub szczeniak wygląda na chorego – do weterynarza.
Inne płynne diety
Starsze szczeniaki z wymiotami lub biegunką są narażone na odwodnienie i niedożywienie. Przy wymiotach – nie dawaj jedzenia ani przysmaków, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem. Zapewnij dostęp do wody. Szczeniaki po odstawieniu mogą mieć problem z przejściem na karma sucha. Weterynarz może polecić namaczenie karmy w cieplej wodzie na konsystencję płynną. W skrajnych przypadkach karmienie strzykawką lub pipetką – tylko pod okiem weterynarza.