Układ pokarmowy psa – anatomia i fizjologia przerawania mięsa

Układ pokarmowy psa dostosowany do diety gatunkowej: usta (zęby, żuchwy, ślina) + odcinek jelitowy (gardło, przełyk, żołądek, jelito cienkie i grube, wydzielnica, pęcherzyk żółciowy, wątrobka). Pies to mięsożerca – układ inny niż u wszystkożernych ludzi. Krótszy odcinek – szybsze trawienie białka.

Żuchwy, zęby, ślina

Potężne żuchwy działają jak zawias – chwyt jedzenia. Zęby do mięsa: małe zęby przednie (nibanie/skrobanie mięsa z kości),okiełki boczne (przecinanie kawałków), zęby tyłowe (drobnienie przed połykaniem). Pies NIE ŻUJE – ślina nawilża, ułatwia przełykanie.

Drogi do żołądka

Gardło i przełyk = drogi. Jedzenie: usta → gardło → przełyk (przez klatkę piersiową) → żołądek. Mięsień sphinkter na wejściu do żołądka: zapobiega refluksowi i zwrotowi kwasu.

Żołądek

Krótki przechowywanie, rozkład, wchłanianie białek. Potem → jelito cienkie.

Jelita

Jelito cienkie: rozpada na cząsteczki wchłanialne do krwi. Tutaj większość składników + woda + elektrolity. Jelito grube: ostatnia woda/elektrolity, reszta → kal. Bakteryjne enzymy rozkładają trudnotrawne substancje.

Narzędzia trawienne

  • Trzustka i pęcherzyk żółciowy → enzymy i żółć do jelita cienkiego. Enzymy: białka, cukier we krwi. Żółć: tłuszcze.
  • Wątrobka: magazyn składników odżywczych/białek z krwi. Jeden z nielicznych gatunków: wątroba regeneruje się sama. Usuwa toksyny z krwi.

Wniosek praktyczny

Dieta bogata w białko zwierzęce, niskowęglowodanowa, bez zbędnych napełniaczy = zdrowy układ trawienny. Unikaj ludzkich przysmaków (cebula, czosnek, czekolada, winogrona – toksyczne).