Parwowirus (parvo) – wysoce zaraźliwy, tylko psy. Każda rasa, wiek, płeć. Zarażenie ≠ choroba. Najbardziej narażeni: seniorzy, szczeniaki, rottweilerowie, dobermany.
Parvo – omówienie
Często śmiertelne. Młodzi/małe psy = większe ryzyko śmierci. Wirus przetrwa ekstremaalne temperatury (zima/lato) – rokowa zaraźliwość. Zwykłe środki czystości i alkohol NIE działają na parvo.
Dwa typy parvo
- Serowe (cardiac): szczeniaki <8 tyg. Objawy: stały jęk, duszności, braku apetytu/energii, nagła śmierć.
- Jelitowe (intestinal): każdy pies, szczeniaki ciężej. Objawy: brak apetytu, gorączka, apatia, biegunka (z/bez krwi), wymioty (krwiste).
Przenoszenie
Kontakt z chorym psem (głównie kal). Wąchanie fekalii → zarażenie drogami oddechowymi. Pośrednio: ręce, buty, odzież, przedmioty.
Dezynfekcja – jedyny skuteczny środek
Chlor (białka chlorowa). 1 część chloru : 30 wody. Twarde powierzchnie min. 10 min. Tekstylia (pościel, ubrania) – gorący pralka + chlor. Co nie da sięzechlorować – parowanie parą. Wirus ginie po 30 dniach – czekaj 30+ dni przed powrotem psa do zarażonego miejsca.
Leczenie
Wczesne rozpoznanie = szansa. PODEJRZENIE = PILNIE DO WETERYNARZA. Wirus nie ma leku. Klucz: płyny dożylne (nawadnianie, odżywianie). Leki na objawy (gorączka, biegunka). Hospitalizacja nie gwarantuje wyzdrowienia.