Jeśli pies ma problemy ze skórą lub uszami – może to być ropnicówki. To drobne, pająkołudowate pasożyty żywiące się skórą, krwią, tłuszczem psa – powodujące duży dyskomfort. Większość za mała by widzieć – przy podejrzeniu: do weterynarza na diagnozę i leczenie. Istnieją rozwiązania na większość zarodów – leczenie zależy od gatunku.
Ropnica uszna (otodекtоз)
Znana jako ropnicówki uszne. Zarażają głęboko kanał uszny – świąd, obrzęk, wypływ. Czasem atakują też ciało. Leczenie: preparaty pasożytobójcze w uszach i na ciele 2–4 tyg. Krople do uszu i preparaty na skórę w zoologicznym i u weterynarza.
Chejletielloza: "chodzący łupież"
Wysoko zaraźliwe, świąd i łuszczenie. Żyją na powierzchni skóry, dostatecznie duże by widzieć gołym okiem. Leczenie: kąpiele w piretrynach lub wapno-siarku 1x tydzień przez 6–8 tyg. Dorosłe ropnicówki przeżywają poza gospodarzynią dni/tygodnie – pranie pościeli w gorącej wodzie + spray na pchły w otoczeniu.
Demodekoza psia
Demodex canis w małej liczbie = norma, przekazywany matką przy karmieniu. Problemy przy osłabieniu odporności lub predyspozycji genetycznej. Zarażają gruczoły tłuszczowe i worki włosowe → łysiny, przebarwienia, torbiele. Leczenie: szampon z nadtlenkiem benzoesowym. Kąpiele w amitrazie też skuteczne.
Trombikuloza: ropnicówki zbiorowe (chiggers)
Larwy ropnicówki zbiorowej. Skupiają się na głowie, łapach, uszach, brzuchu – guzki, zaczerwienienie, drażnienia, wypadanie futra. Świad może nie wystąpić. Leczenie trudne – najlepsza profilaktyka: trzymaj psy z dala od terenów z ropnicówkami zbiorowymi. Według Merck Veterinary Manual: lindan, amitraz, fipronil, piretroidy pomagają w profilaktyce i leczeniu.
Ropnica pchlina: świerszcz
Wysoce zaraźliwa, intensywny zręcz, guzki, skorupki. Częste infekcje wtórne drożdżowe i bakteryjne. Leczenie: ogolenie, szampon antyseborreczny (usuwa skorupki). Kąpiele wapno-siarkowe – bardzo skuteczne, kilka razy co 5 dni. Leczenie wewnętrzne: laktony makrocykliczne od weterynarza.