Ropuchy uszne to mikroskopijne owady w przechodach usznych. Żywią się woskiem i tłuszczem skóry, drażniąc błonę -> wydzielina serum. Serum + wosk + martwe ropuchy = czarna skorupka (klasyczny objaw). Wydzielina blokuje przepływ powietrza -> bactérie i grzyby. Ropuchy łatwo przechodzą między zwierzętami – wszystkie potrzebują leczenia, by zapobiec nawrotom. Leki: miejscowe lub wstrzykiwane.
Wstrzykiwania na ropuchy uszne
Dr Wendy C. Brooks poleca iwermektynę wstrzykiwaną, jeśli pies nie chce dotyku uszu. Choć niezatwierdzona przez FDA, wymaga tylko tygodniowej/co 2 tygodnie strzykawki.
Washington State University ma listę ras z mutacją uniemożliwiającą metabolizację iwermektyny. Poproś weterynarza o test wrażliwości.
Advantage Multi / Revolution
Weterynarz może przepisać jednorazową Revolution (selamektyna – pochodna iwermektyny). Nadal trzeba usunąć wosk i wydzielinę z uszu. Nakładaj między łopatki, na bazie szyi – pies nie zelizie. Siła zależna od wagi – weź właściwą. Użyj całej tubki. Natychmiast umyj z rąk.
Inne preparaty miejscowe
Ropuchy często dają wtórne infekcje bakteryjne/grzybicze i stan zapalny. Tresaderm (recepta) na 10 dni: neomycyna (antybiotyk), deksametazon (przeciwzapalny), tiabendazol (na drożdże/ropuchy). Po czyszczeniu uszu: 5-15 kropli 2x/dzień przez tydzień – niszczy ropuchy i jaja. Leki bez recepty: insekticydy, ale nie niszczą jaj -> 3 tygodnie by zabić nowe pokolenia. Zaleta: dostępność i niska cena.
Pies może nie chcieć codziennego dotyku bolesnych uszów przez 3 tygodnie. Przy wielu zwierzętach (konieczne) – to zmora.