Kiedy każda sekunda decyduje
Szczeniak może przestać oddychać: choroba, uraz, zatrucie, zadławienie. Umiejętność oddechu ustno-nosowego (resuscytacja) ratuje życie.
Instrukcja
- Sprawdź przytomność. Delikatnie mów, pociągnij, wstrząśnij. Tylko jeśli pewnie nieprzytomny – zacznij. W przeciwnym razie zranisz przerażonego szczeniaka.
- Sprawdź oddech. Obserwuj ruch klatki, słuchaj, czuć palcami przy nosie. Czasem złe ułożenie głowy/szyi blokuje dróg oddechowy – wystarczy skorygować pozycję. Jeśli nadal nie oddycha – oddech sztuczny.
- Położenie. Na prawym boku, głowę/szyję wyprostuj (lekko przechyl w górę/tył). Język wyciągnij do przodu, wyczyść usta/grzebień palcem (obce ciała, wymioty). Nie dmuchaj, jeśli coś zatyka – wpchniesz głębiej.
- Oddech. Język do przodu, zamknij pysk dłoniami. Usta na nos i pysk (duże rasy: nos + opaska). Uszczelnij. Pełny wdech – obserwuj uniesienie klatki. 4–5 szybkich dmuchań. Sprawdź, czy sam oddycha. Jeśli nie – kontynuuj. Tempo: <30 kg: 20–25 oddechów/min; >30 kg: 12–20 oddechów/min.
Po udanym resuscytacji – natychmiast do weterynarza.