Psy, tak jak ludzie, są podatne na dolegliwości takie jak przeziębienia, niewydolność nerek a nawet cukrzycę. Wymagają też regularnych kontroli i szczepień, by zachować prawidłowe zdrowie. Wiele chorób oblegających psy może zostać zdiagnozowanych po specyficznych wysypkach i gorączkach na ich ciałach.
Gorączka Gór Skalistych
-
Początkowo uważana za patogen ludzki, gorączka Gór Skalistych po raz pierwszy rozpoznano u psów w latach 70. Choroba głównie dotyka psów młodszych niż 3 lata, które były narażone na siedliska kleszczy. Czerwona wysypka to najczęstszy objaw; jednak ta wysypka częściej widziana jest u ludzi. Gorączka 39,2-40,5°C pięć dni po kontakcie z kleszczem jest powszechna. Inne objawy to obrzęk – nagromadzenie płynu lub obrzęk – w kończynach zewnętrznych psa, np. pęcherzyku pęcherzykowym; upadek naczyńkrwionośnych, czyli krwiobiegu; i krwawienie. Leczenie RSMF u psów obejmuje dwukrotne dziennie iniekcje doksycykliny dla mniejszych psów lub iniekcje tetracykliny trzy razy dziennie dla większych psów.
Choroba Lyme'a
-
Choroba Lyme'a to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych przez kleszcze. Zarażone psy zazwyczaj wykazują objawy takie jak gorączka, kulenie kończyn, nagromadzenie płynu w żołądku i niewydolność nerek. Pełny profil krwi jest wykonywany u psów podejrzanych o chorobę. Służy to do sprawdzania bakterii i pasożytów w krwiobiegu. Inne wskaźniki zdrowia zarażonego psa to, czy rana jest nadal otwarta i czy fragmenty kleszcza zostały. Leczenie zazwyczaj obejmuje podawanie antybiotyków przez cztery tygodnie. Szczepionki są dostępne, by chronić psy przed chorobą.
Leptospiroza
-
Leptospiroza to choroba bakteryjna głównie dotykająca zwierząt. Choroba zaraza się przez kontakt z zanieczyszczonym moczem zwierząt. Objawy u psów to gorączka, wymioty, odmowa jedzenia i choroba nerek. Psy mogą zarazić się chorobą, natrafiając na zanieczyszczoną wodę i mocz szczurów lub szopów. Leczenie zazwyczaj antybiotykami. Szczepionka dostępna chroni psy przed czterema najczęstszymi wariantami leptospirozy, w tym L. canicola, L. icterohaemorrhagiae, L. pomona i L. grippotyphosa.
Gorączka doliny
-
Gorączka doliny jest powszechna u psów żyjących w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych. Choroba przenoszona jest przez wdychanie zarodników grzybowych zazwyczaj znalezionych w suchych obszarach pustynnych. Psia gorączka doliny często dotyka szczeniaków, starszych psów i psów z osłabionym układem odpornościowym. Psy z wyjątkowo silnym układem odpornościowym mogą łatwo walczyć z infekcją. Objawy to gorączka 38,9°C, suchy kaszel i stała zmęczenie. Choć zazwyczaj nieśmiertelna, leczenie powinno zostać szukane natychmiast, bo objawy mogą pogarszać się w czasie. Leczenie zazwyczaj obejmuje lek przeciwgrzybowy przez sześć miesięcy do roku.