Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras. Niestety, jak większość ras czystych, labradorzy narażeni są na dziedziczone wady genetyczne. Oto najczęstsze z nich.
Dysplazja stawu biodrowego
Głowa kości udowej nie pasuje do acetabulum. Pierwsze objawy: specyficzny chód, biodra poruszają się inaczej niż reszta ciała, pies wygląda na zmęczonego. Z czasem chód staje się coraz trudniejszy i bolesny.
Zwojenie żołądka (torsja żołądka, bloat)
Stan zagrożenia życia. Żołądek skręca się, blokując ucieczkę gazów i treści – brzuch puchnie. Objawy: duszność, jęczenie, wymioty, nieustanne chodzenie. Wymagana natychmiastowa pomoc weterynaryjna – bez niej pies może zginąć.
Zapalenie stawów (artryty) w tle genetycznym
- Poza dysplazją biodrową występuje dysplazja łokciowa – błędne zbudowanie stawu łokciowego prowadzące do artryty.
- Osteochondroza dyssekans (OCD) – wygnawanie kości, częste u labradorów, dotyka łokci, skoków, barków.
Choroby oczu
- Postępująca zapadłość siatkówki (PRA) – stopniowe zgubienie siatkówki: najpierw problemy w mroku, potem też w jasnym świetle.
- Zawarowanie – wymaga usunięcia chirurgicznego.
- Dysplazja siatkówki – nieregularność siatkówki objawiająca się po urazie lub infekcji wirusowej.
Przed zakupem szczeniaka zawsze proś hodowcę o wyniki testów genetycznych rodziców (dysplazja, OCD, oczy).