Zaparcia zdarzają się niemal każdemu psu, ale rasy małe (szczególnie długowłosowe i alergiczne – częste lizanie → połkanie włosów) są bardziej narażone. Zazwyczaj niegroźne, ale długotrwałe = poważne problemy.
Objawy typowe
- Trudności z odklejaniem: nadmierne napieranie, brak kału
- Czasem: mała ilość cieczy z odbytu po napieraniu
- Reguła: brak kału > 2 dni = zaparcie
Dodatkowe objawy
- Kał twarde, suchy
- Ból przy oddawaniu (wygięcie, chrapanie, kwicanie)
- Odbyt czerwony, podrażniony
- Krew / śluz w kale
Objawy stanów zaawansowanych
- Apetyt zanika, wymioty
- Napuchnięcie, lenistwo (skompaktowany kał)
- Depresja: brak reakcji na zabawki/smaczki
- Te objawy = pilny weterynarz
Obstypacja (zastój kałowy)
Nie mylić z zaparciem. Pies w ogóle nie może oddać kału bez weterynarza. Kał mocno skompaktowany w jelicie grubym. Przyczyna: uraz miednicy blokujący przejście. Czasem chirurgia miednicy, czasem stała opieka weterynaryjna.
Leczenie weterynaryjne
- Często prosta zmiana diety
- Ciężej: RTG (przyczyna) + zabiegi