Przyczyny padaczek epileptycznych u psów – genetyka i chemizm

Epilepsja – fakty

Epilepsja występuje u psów, kotów, kóz, świń, ludzi i innych zwierząt. Choroba zaczyna się w mózgu, objawia się dramatycznymi objawami fizycznymi. Choć nikt nie rozumie podstaw epilepsji, wydaje się genetyczna ze standardowymi czynnikami bazowymi.

Według PetEducation.com, epilepsja to choroba nawracających padaczek. Padaczka zaczyna się od zaburzenia chemicznego w mózgu: neurony błędnie rozładowują, wysyłając za dużo sygnałów "ruch" do mięśni. Mięśnie nadreagują – skurcz lub zatrzymanie działania – padaczka. Epilepsja dzieli się na dwie kategorie: pierwotną (idiopatyczną) – obie dają padaczki.

Faza przedpadaczkowa (Aura)

Psy z padaczkami zawsze przechodzą aurę – fazę przed padaczką. W tej fazie: chodzą w kółko, niepokój, ciekawość/przyklejność, ślinienie, jękanie, chowanie, drżenie, wędrowanie. Aura może być niejasna, łatwo przeoczyć. Objawy trwają godzinę, ale dobra wskazówka nadchodzącej padaczki. Właściciele psów epileptycznych powinni uczyć się rozpoznawać aurę i przygotowywać się.

Padaczka (Iktus)

Podczas padaczki (iktus) pies przeżywa atak. Przebieg zależy od typu epilepsji. Uogólnione – całe ciało. Częściowe – fragment ciała. Złożone częściowe – powtarzalne zachowania: mruganie, chrzpanie ust. Typowa padaczka: sztywne mięśnie, wymioty, ślinienie, upadek, jękanie. Większość trwa ok. 5 minut, po niej długa faza poiktalna rekonwalescencji.